جوان آنلاین: المجدلاوی عصر روز دوشنبه همراه با ۵۹ اسیر فلسطینی دیگر از اهالی نوار غزه، از طریق گذرگاه کرم ابوسالم آزاد شد. این اسرا ماهها در بازداشت به سر برده بودند و روایتهای آنان از شکنجه، گرسنگی و محرومیت از خدمات درمانی در زندانها و بازداشتگاههای رژیم صهیونیستی حکایت دارد.
المجدلاوی به محض ورود به خاک غزه، در حالی که به شدت گریه میکرد، فریادی بلند و تکان دهنده سر داد که همه حاضران را تحت تأثیر قرار داد. او سپس با صدایی بریده گفت: «این تنها فریاد من نیست؛ این فریاد هر اسیری است که همچنان آنجاست.»
این آزاده فلسطینی روایت کرد که یک سال و ۹ ماه را در بازداشت گذرانده و ۶ ماه از این مدت را در بازداشتگاه بدنام «سدی تیمان» سپری کرده است؛ مرکزی که به دلیل انتشار گزارشهای متعدد درباره شکنجه و رفتار غیرانسانی با بازداشتشدگان فلسطینی، با انتقادهای گسترده نهادهای حقوق بشری مواجه شده است.
المجدلاوی اضافه کرد در تمام دوران بازداشت از جهان خارج کاملاً جدا و بیخبر نگه داشته شده و حتی تا لحظه تحویل به نیروهای کمیته بینالمللی صلیب سرخ، اطلاعی از تصمیم رژیم صهیونیستی برای آزادی خود نداشت.
وی درباره آنچه بر اسرای فلسطینی گذشته است، گفت: «ما رنج بسیار زیادی متحمل شدیم. کلمات از توصیف آنچه در زندانها بر ما گذشت ناتوان هستند. اسرا همچنان در خطر هستند و آنچه بر آنان میگذرد، قابل وصف نیست.»
اشکهای المجدلاوی بیش از آنکه بیانگر شادی نجات و آزادی باشد، نشان دهنده اندوه عمیق او برای کسانی بود که پشت سر خود در زندان باقی گذاشته است. او در همان لحظاتی که آزادی را در آغوش میگرفت، چهره همبندیهایی را به یاد میآورد که همچنان در انتظار باز شدن دری یا رسیدن خبری برای پایان دادن به تاریکی سلولهای خود هستند.
در مدت ماههای گذشته، نهادهای حقوق بشری فلسطینی و بینالمللی دهها شهادت از اسرای آزاد شده ثبت کردهاند. این اسرا از ضرب و شتم شدید، شکنجه، گرسنگی، محرومیت از درمان و نگهداری طولانی مدت در سلولهای انفرادی سخن گفتهاند؛ رفتارهایی که به ویژه در حق بازداشتشدگان نوار غزه از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵مهر ۱۴۰۲) به این سو به طور گسترده اعمال شده است.
بر اساس آمار نهادهای امور اسرا، هزاران فلسطینی همچنان در زندانهای رژیم صهیونیستی محبوس هستند. در میان آنان شماری از اهالی نوار غزه حضور دارند که محل نگهداری بسیاری از آنان ماهها از خانوادهها و نهادهای حقوقی مخفی نگه داشته شده است.
همزمان، درخواستهای بینالمللی برای روشن شدن سرنوشت این بازداشتشدگان و تضمین حمایت از آنان براساس قوانین بینالمللی افزایش یافته است.
اگرچه صدای فریاد جبر المجدلاوی پس از چند لحظه فروکش کرد، پژواک آن همچنان در غزه باقی مانده است؛ فریادی که نه برای جلب همدردی با مردی آزاد شده، بلکه برای جلب نگاه جهان به کسانی سر داده شد که هنوز پشت میلهها هستند و آزادی برای آنان همچنان رؤیایی به تعویق افتاده است.
