جوان آنلاین: اثری که هم اینـــــک در معرفــــی آن سخن میرود، همانگونه که در عنوان خویش نیز آورده است، مباحثی در باب مفهوم ولایت، حکومت الهی و حاکم اسلامی از منظر شهید آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای را در خویش دارد. این پژوهش از سوی مؤسسه جهادی صهبا انجام شده و انتشارات این نهاد، آن را روانه بازار کتاب کرده است. تارنمای ناشر در توضیحی بر مضمون و محتوای این تحقیق، نکات ذیل را از نظر دور نداشته است: «موضوع کتاب ولایت و حکومت، بیان مبانی حکومت در اسلام و شاخصههای کارگزاران اسلامی است. درحقیقت باید این موضوع اساسی را در امتداد مباحث کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن قلمداد کرد؛ بنابراین مباحث مطرح در این کتاب هم با همان نگاه چند بعدی و رویکرد فهم دین بهعنوان یک مسلک اجتماعی بیان شده است. بر این اساس حکومت در اسلام، ریشه در توحید دارد و در جریان نبوت انبیا جلوهگر شده و عینیت پیدا کرده و با تثبیت جریان ولایت، تداوم مییابد. دو فصل ابتدایی کتاب سعی دارد، پیوستگی این مباحث را ترسیم کند. در فصلهای سوم تا پنجم، شاخصههای حکومت و حاکمان الهی درمقابل حاکمان طاغوتی تبیین شده است. در فصل ششم به برخی از اشکالات و شبهاتی که درباره حکومت اسلامی در عصر غیبت مطرح است، پاسخ داده شده و به تبیین جایگاه والای امامخمینی (ره) و انقلاب اسلامی ایران در عصر حاضر پرداخته شده است. تمام مباحث این کتاب، از بیانات حضرت آیتالله خامنهای است، بهخصوص مباحثی که درباره حکومت اسلامی و حاکمان الهی بهصورت سلسلهوار در خطبههای نمازجمعه در سالهای ۱۳۶۲، ۱۳۶۳ و ۱۳۶۶ بیان کردهاند. مطالب این اثر از آن روی که همچنان در کانون تحقیق و بررسی در جامعه ما قرار دارد، میتواند برای علاقهمندان به این موضوع مفید و آگاهی بخش باشد....»
در بخشی از «حکومت و ولایت» چنین میخوانیم: «در اصطلاح اولی قرآنی، ولایت، یعنی بههمپیوستگی و همجبههگی و اتصال شدید یک عده انسانی که دارای یک فکر واحد و جویای یک هدف واحدند، در یک راه دارند قدم برمیدارند، برای یک مقصود دارند تلاش و حرکت میکنند، یک فکر را و یک عقیده را پذیرفتهاند. هر چه بیشتر این جبهه، باید افرادش به همدیگر متصل باشند و از جبهههای دیگر و قطبهای دیگر و قسمتهای دیگر خودشان را جدا کنند و کناره بگیرند. چرا؟ برای اینکه از بین نروند، هضم نشوند. این را در قرآن میگویند ولایت. پیغمبر جمع مسلمان آغاز کار را با این پیوستگی و جوشندگی به وجود میآورد، اینها را به همدیگر متصل میکند، اینها را با هم برادر میکند، اینها را به صورت یک پیکر واحد در میآورد، به وسیله اینها امت اسلامی را تشکیل میدهد، جامعهاسلامی را به وجود میآورد. از پیوند اینها با دشمنها، با مخالفان، با معاندان، با جبهههای دیگر جلوگیری میکند. مابین اینها و جبهههای دیگر جدایی میاندازد، از پیوستن به جبههیهود، از پیوستن به جبههنصارا، از پیوستن به جبههمشرکان، اینها را بازمیدارد و هر چه بیشتر سعی میکند صفوف اینها را فشرده و به هم جوشیده بکند. برای چه؟ برای اینکه اگر اینها به این حالت نباشند، اگر ولایت نداشته باشند، اگر به هم پیوسته صددرصد نباشند، میان آنها اختلاف به وجود بیاید؛ از برداشتن بار امانتی که بر دوش آنهاست، عاجز خواهند ماند؛ نمیتوانند این بار را به سر منزل برسانند....»
