یک تحلیلگر آمریکایی با اشاره به تحولات پس از جنگ اخیر، اعلام کرد که مقاومت ایران، کنترل تنگه هرمز و گسترش روند دلارزدایی، نشانههای شکلگیری نظمی جدید در جهان و کاهش نفوذ ایالات متحده است. جوان آنلاین: سارا فلاندرز در یادداشتی با عنوان «پهپادهای ایران، تنگه هرمز و نظم نوین جهانی» در نشریه «ورکر ورد»، نوشت: تحولات اخیر نشان میدهد که موازنه قدرت در غرب آسیا بهطور قابلتوجهی تغییر کرده و ساختارهای پیشین تحت سلطه آمریکا در حال فرسایش است.
وی با اشاره به آتشبس اخیر، آن را نتیجه ایستادگی ایران دانست و تاکید کرد که تهران بدون پذیرش شروط آمریکا توانسته موقعیت خود را تثبیت کند. به گفته این تحلیلگر، انسجام داخلی ایران یکی از عوامل کلیدی در ناکامی سیاستهای واشنگتن بوده است.
فلاندرز با تاکید بر اهمیت راهبردی تنگه هرمز، نوشت: این گذرگاه حیاتی که حدود ۲۰ درصد نفت جهان از آن عبور میکند، اکنون به ابزاری در اختیار ایران برای اعمال نفوذ ژئوپلیتیکی تبدیل شده است.
به گفته وی، تصمیم ایران برای اعمال کنترل بیشتر بر عبور نفتکشها و دریافت عوارض، بخشی از تلاش گستردهتر برای دور زدن تحریمها و کاهش وابستگی به دلار است.
این تحلیلگر همچنین به روند «دلارزدایی» اشاره کرده و آن را یکی از پیامدهای مهم جنگ اخیر دانست و نوشت که استفاده از ارزهایی مانند یوان چین یا حتی رمزارزها در مبادلات انرژی، نشانهای از تضعیف سلطه مالی آمریکا است.
فلاندرز همچنین به توانمندیهای نظامی ایران بهویژه در حوزه جنگ نامتقارن پرداخت و تاکید داشت که استفاده از پهپادها و موشکهای کمهزینه اما دقیق، در کنار تاکتیکهای دریایی مبتنی بر قایقهای تندرو، توانسته چالش جدی برای تجهیزات پیشرفته و پرهزینه آمریکا ایجاد کند.
وی با اشاره به آسیبپذیری سامانههای دفاعی آمریکا و متحدانش، نوشت که حملات گسترده پهپادی توانسته از لایههای دفاعی عبور کرده و کارآمدی این سامانهها را زیر سؤال ببرد.
این تحلیلگر به پیامدهای اقتصادی جنگ اشاره کرد و افزود: کمبود منابعی مانند نفت، گاز و کود شیمیایی، بسیاری از کشورها را ناچار کرده تا برای تأمین نیازهای خود مستقیماً با ایران وارد مذاکره شوند؛ موضوعی که به گفته وی، نشاندهنده کاهش نقش آمریکا بهعنوان «تنظیمکننده» نظام جهانی است.
فلاندرز در پایان تاکید کرد که تحولات اخیر بیانگر ورود جهان به مرحلهای جدید است؛ مرحلهای که در آن، قدرتهای نوظهور و کشورهایی مانند ایران با تکیه بر توان داخلی و همکاریهای جدید، در حال شکلدهی به نظمی متفاوت از گذشته هستند.