مستند «گلوله باران» ساخته مرتضی پایهشناس، حالا یک فیلم قابل بررسی درباره رخدادی است که در یک دهه گذشته از مهمترین بخشهای سیاست خارجی ایران بوده است. جوان آنلاین: «گلوله باران» سال ۹۸ و در زمان شیوع ویروس کرونا در گروه هنر و تجربه اکران و پس از آن وارد شبکه نمایش خانگی شد، در دوره سیزدهم جشنواره «سینماحقیقت» «گلوله باران» سه جایزه مهم دریافت کرد: تندیس بهترین کارگردانی، تدوین و فیلم.
فیلم مرتضی پایهشناس در آن زمان و پس از آن، همواره موافقان و مخالفان فراوانی داشته و قصه «گلوله باران» تمام نشده است. روایت بی زمان و بی مکان فیلمساز از موقعیتی بحرانی (و انسانی) برای بعضی که ورود مستقیم به جنگ سوریه و حضور مستشاری ایران را دوست داشتند، خوش نمیآید. آنها این نگاه از دور را دوست نمیداشتند و نمیپسندیدند که در فیلمی بیش از یک ساعت، شخصیتها در مخمصه باشند و برای مرگ و زندگی بجنگند.
دوستداران فیلم اما، همین نگاه و رویکرد را دوست داشتند. پایهشناس از میان تصاویری که فیلمبرداران از موقعیت نیروهای متخاصم در جنگ سوریه ثبت کرده بودند، سه شخصیت را انتخاب و با آنها همراه شد. مردانی که برای فیلمبرداری رفته بودند زخمی شده و زمین گیر میشوند. فیلم روایت این موقعیت است. «گلوله باران» میتواند قصه هر جنگی باشد، رودر رویی دو گروه در دل جنگ، انسانهایی که تا زمانی که گلوله نمیخورند باور ندارند جنگ چه سیمایی دارد. «گلوله باران» جمعه ۱۷ بهمن ماه از شبکه افق پخش شد، در یک سال گذشته، آثار مربوط به جنگ سوریه که توسط سینماگران ایرانی ساخته شده کمتر روی آنتن رفتند، «گلوله باران» به دلیل پرهیز از نمایش مستقیم درگیری، حالا حیاتی دوباره یافته است. یک زندگی تازه وقتی گردو غبارهای جنگ فرو نشسته و ظاهرا سوریه به آرامش رسیده و اتفاقا نسخهای شبیه آن قرار است در کشورهای مجاور، از جمله ایران تکرار شود.
تماشای «گلوله باران» با دقت و توجه بیشتر، فارغ از هیاهوی جوایز و نظر موافقان و مخالفان متعصب فیلم، تجربهای بشری را یادمان میآورد. فیلمساز ما را دعوت میکند به دیدن جدال همیشگی زندگی و مرگ، ترس از مردن، بارانی که آرام میبارد و مردانی که رو در روی هم، قرار گرفتهاند و سرنوشتشان معلوم نیست. «گلوله باران» فقط مربوط به دوره حضور داعش در سوریه نیست، فراتر از بازیهای سیاسی، فیلمی است درباره خشونت، جنگ و زندگی. امروز ما به این نگاه نیاز داریم. به دیدن جنگ و تبعاتش، فراتر از قرائتهای مرسوم و بازیهای سیاسی.
مرتضی پایه شناس مستندهای «فیلم ناتمامی برای سمیه»، «وطن دوستی»، «آبراه کوچکی در میان هور»، «چوب» و ... را کارگردانی کرده است. «گلوله باران» جمعه ۱۷ بهمن ماه از برنامه «کافه مستند» پخش شد.