یکی از جنجالیترین فینالهای فوتبال، یکشنبه شب با قهرمانی سنگال در جام ملتهای آفریقا به پایان رسید. فینالی که میرفت به یک آبروریزی در فوتبال آفریقا تبدیل شود، اما مانه به تنهایی مانع آن شد و پاداش این تصمیم بزرگ را با بالا بردن جام قهرمانی گرفت. یکی از جنجالیترین فینالهای فوتبال، یکشنبه شب با قهرمانی سنگال در جام ملتهای آفریقا به پایان رسید. فینالی که میرفت به یک آبروریزی در فوتبال آفریقا تبدیل شود، اما مانه به تنهایی مانع آن شد و پاداش این تصمیم بزرگ را با بالا بردن جام قهرمانی گرفت.
نبرد تنگاتنگ مراکش و سنگال هیچ گلی در پی نداشت، چه در طول ۹۰ دقیقه وقتهای قانونی بازی و چه در هشت دقیقه وقت اضافهای که اندالا، داور کنگویی محاسبه کرده بود. اما درست چند دقیقه قبل از آنکه داور دست به سوت شود، روی آخرین کرنر مراکش اتفاقی رخ داد که این فینال را به جنجال کشید. درست دقیقه ۵+۹۰، بعد از ارسال کرنر، ابراهیم دیاز، ستاره مراکش را بازیکن سنگال نقش بر زمین کرد، صحنهای که اگرچه داور اعتنایی به آن نداشت، اما سرانجام واکنشهای شدید دیاز او را ناچار به مشورت با اتاق VAR کرد. مشورتی که یک فرصت طلایی در اختیار مراکش قرار داد، اما بلافاصله بعد از آنکه ژان ژاک اندالا نقطه پنالتی را نشان داد، سرمربی سنگال در عین ناباوری بازیکنانش را از زمین بیرون کشید. تصمیمی که میتوانست به یک آبروریزی در جام ملتهای آفریقا تبدیل شود، اما سادیو مانه که حاضر به ترک زمین نشده بود، برخلاف نظر سرمربی، همتیمیهای خود را به زمین برگرداند، درست قبل از آنکه داور تصمیم به لغو بازی بگیرد.
حالا همه نگاهها به مندی بود. گلر سنگال که برای مهار پنالتی مراکش روی خط دروازه ایستاده بود و در عین ناباوری ضربه چیپ دیاز را در آغوش گرفت. ضربهای که آنقدر آرام نواخته شد که بسیاری مدعی شدند او قصد گل کردن آن را نداشته است. ادعایی که، اما ادوارد مندی آن را رد کرد: «واقعبین باشیم. واقعاً میشود وقتی تیمتان تنها یک دقیقه تا پایان دادن به انتظار ۵۰ ساله برای قهرمانی فاصله دارد روی چنین چیزی توافق کنید و توپ را عمداً گل نکنید!»
اتفاقات رخ داده، حساسیت بازی در وقتهای اضافه را دوچندان کرده بود. وقتهای اضافهای که با شوت سرکش و دیدنی پاپه گوئیه، مراکش را حسرت به دل گذاشت. هرچند که تکلیف این قهرمانی را پاپه گوئیه روشن کرد، اما اگر مانه، مانع تصمیم غیرحرفهای سرمربی سنگال نمیشد، الان مراکش در حال شادمانی بابت قهرمانی بود. تصمیمی که رکراکی، سرمربی مراکش آن را اتفاقی شرمآور برای قاره آفریقا خواند.