جوان آنلاین: رضا حاجيآبادي، مدير مسئول و بنيانگذار انتشارات هزاره ققنوس درگفتوگو با «جوان» ميگويد: انتهاي فرايند نشر كتاب، بايد تغيير رفتار و فرهنگ باشد.
به اعتقاد وي، دستاندركاران نشر مكتوب در ايران شناخت و آگاهي كافي از كار خود ندارند و بسياري از افرادي كه متولي امر كتاب و كتابخواني هستند، صرفاً فرايند كتاب و كتابخواني را توليد، چاپ، انتشار و نهايتاً فروش كتاب ميدانند، در حالي كه انتهاي فرايند مطالعه نه تنها فروش و حتي خواندهشدن بلكه تغيير رفتار و فرهنگ است، يعني شما به عنوان خواننده كتاب بايد بعد از مطالعه، تفاوت نگرشي و رفتاري پيدا كنيد.
حاجيآبادي ميگويد: اگر كتاب اخلاقي، فلسفي و روانشناسي ميخوانيم، بايد با آدم قبلي فرق كنيم. اين تغيير رفتار به تغيير فرهنگ و در نهايت به تغيير تاريخ تبديل ميشود. به عبارت ديگر در صورت درست عمل كردن در حوزه نشر مكتوب بايد بتوانيم فرهنگ و تاريخ را بسازيم.
وي ميافزايد: اين سير فرهنگي را متأسفانه متوليان امور فرهنگي در ايران متوجه نيستند و خيلي سطحي و جزئينگر به مقوله فرهنگ نگاه ميكنند، در حالي كه موضوع كلاني است و بسياري از موارد روي محصولات فرهنگي تأثير خواهد گذاشت.
حاجيآبادي ميگويد: فرهنگ ما شفاهي است و عادت به روزنامه و كتاب خواندن نداريم. شوربختانه برخي مديران و متوليان فرهنگي ما همت خود را گذاشتند تا مردم كتاب نخوانند. در واقع شايد هدف آنها ترويج فرهنگ كتاب و كتابخواني باشد اما عدمشناخت مقوله فرهنگ سبب شده است تلاشهاي آنها نتيجه عكس دهد و هر روز هم بدتر از قبل ميشويم.
حاجيآبادي در پاسخ به اين سؤال كه چگونه بايد كتاب خوب را انتخاب كنيم، ميگويد: نبايد به نقل رسانههاي جمعي به خصوص صداوسيما اعتماد كامل كنيم چراكه تنها بخشي از توليدات را در نشر فرهنگي معرفي ميكنند، در حالي كه در حوزه فرهنگ بحث جناحي وجود ندارد و حيطه وسيعي است.
مدير مسئول و بنيانگذار انتشارات هزاره ققنوس براي انتخاب كتاب پيشنهاد داد ابتدا از حلقه خوديها براي پرس و جو استفاده كنيم و در نهايت ميزان تجديد چاپ را مورد بررسي قرار دهيم.
وي توضيح داد: با خواندن رمانهاي خوب و مشهور دنيا ذائقه افراد با كتابهاي خوب عجين ميشود، در نتيجه اگر مجموعه ضعيفي در اختيارمان گذاشته شود، متوجه بيكيفيتي آن خواهيم شد.
اين نويسنده در رابطه با شيوههاي كتابخواني گفت: به حدي عمر ما كم است كه نبايد محصولات ضعيف و آثار دستچندم و بهدردنخور را مطالعه كنيم بلكه بايد سير مطالعاتي داشته باشيم تا بتوانيم خوب مطالعه كنيم.
حاجيآبادي درباره ايده نذر كتاب كه ايده خودش بود نيز توضيحاتي ارائه كرد و گفت: اين ايده سال88 مطرح شد و هدف اين بود در مناسبتهاي خاص به فكر غذاي روح مردم هم باشيم، بنابراین تلاش كرديم در تكايا و هيئتهاي مذهبي در كنار غذاي جسم يا همان نذريهاي مرسوم، كتاب را به عنوان غذاي روح بگذاريم تا بين مردم در چرخش باشد. اين ايده ثبت شد اما متأسفانه به سرنوشت ايدههاي ديگر تبديل و به مرور طرح به شكل ناقص از سوی برخي منفعتطلبان و فرصتطلبان سودجو اجرا شد.
وي البته ضمن ابزار خرسندي از اجراييشدن اين ايده در كشورمان درباره ايده جديد خود گفت: در حوزه فرهنگ همه كساني كه از سر دغدغه فرهنگي وارد ميشوند، سرشار از ايده هستند. در نمايشگاه استانبول با ناشر يوناني صحبت كرديم و بعد از خواندن برخي اشعار سهراب، قرار شد آنها هر ماه در نشريه خود يك شعر ايراني منتشر كنند و اين تلاش براي نشان دادن فرهنگ غني مكتوب ايران بسيار اثرگذار خواهد بود.
حاجيآبادي ضمن انتقاد از مناسبتزدگي براي توجه به موضوعات مهمي چون كتاب و كتابخواني بيان كرد: ما بايد از مناسبتزدگي فاصله بگيريم. برخي فعاليتهاي فرهنگي نياز به مناسبت ندارند. كتاب بايد در همه شئونات زندگي مردم باشد و هيچ كس از آگاهي بيشتر ضرر نكرده است. اگر اين آگاهي بالا برود، قطعاً حتي وضعيت اقتصادي مردم بهتر ميشود و اين دانايي و آگاهي جهانبيني افراد را هم تغيير ميدهد.
