در روزهای گذشته شاهد درخشش و موفقیت کاروان ورزشی ایران در مسابقات پاراآسیایی هانگژو بودیم. در پایان این مسابقات تیم ایران توانست به مقام دومی در این مسابقات دست پیدا کند. در این میان جایگاه زنان ورزشکار در این کاروان ورزشی نیز بسیار مورد توجه قرار گرفت. مثل بانوی ورزشکاری که با در آغوش گرفتن فرزند سه ماهه خود به بالای سکو رفت و مدال خود را به واسطه فرزندش دریافت کرد. این صحنه بسیار دیدهشد، چراکه بازنمایی این امر است که یک زن موفق همراه با معلولیت و نقش مادری و همسری توانسته است به ورزش حرفهای پرداخته و مقام قهرمانی در سطح قاره را کسب کند.
پس از اینکه بانوی ورزشکار خانم ساره جوانمردی به مقام قهرمانی نائل شد، همسرش به همراه فرزندشان به او ملحق شدند. جدای از تصویر بسیار زیبای مادری و قهرمانی آنچه شاید کمتر دیدهشد، همراهی همسر خانم جوانمردی در نقش مادری بود. مثالی بسیار قدیمی وجود دارد که همیشه پشت یک مرد موفق یک زن فداکار وجود دارد، اما امروزه با نگاه به مادران موفق این مثال دیگر مردانه نیست. همانطور که نطفه طفل از سوی پدر و مادر شکل میگیرد. والدگری و رشد فرزند نیز باید با مشارکت و همراهی زن و مرد باشد.
طبق آنچه بیان شد، اگر زنی، چون مسیر زایش طبیعی و ورود نسل بشر به دنیاست، مسئولیت مراقبت و رشد طفل را به عهده گیرد؛ هیچگاه نخواهد توانست رسالت خود را در ابعاد زندگی خویش به انجام رساند. این نکته ابداً به این معنی نخواهد بود که تمام مادران باید به ورزش قهرمانی بپردازند یا از خود انتظار داشتهباشند که وظیفه دارند مدالآوری کنند. خیر! هر زن مثل هر مردی سه بعد دارد که شامل فردی، خانوادگی و اجتماعی میشود و هر فرد سالم باید در این سه بعد احساس مفید بودن داشتهباشد. مهمترین کارکرد خانواده این است که به اعضا کمک کند تا نهتنها نیازهای فرد در هر سه عرصه تأمین شود، بلکه بتواند استعدادهای بالقوه خود را نیز شکوفا کند.
همانطور که جامعه به نیروی مردان نیاز دارد، طبق آنچه مقام معظم رهبری همیشه تأکید داشتهاند، نباید نیروی بسیار مهم زنان را که نیمی از جامعه هستند نیز نادیده بگیریم. برای کمک به اثربخشی زنان در هر سه عرصه، نیازمند همراهی همسران و مردان جامعه هستیم. بسیار مهم است که مردان به این درک برسند که اگر مادران احساس موفقیت کنند. در کیفیت مادریشان بسیار مؤثر خواهدبود. البته که هر زنی با توجه به استعدادهای خود و بستر فعالیتی که پیشرو دارد باید فعالیت کند و نه اجبار ولی نقش مردان در یافتن این مسیر بسیار مهم است.
نتایج تحقیقات پژوهشگران نشان دادهاست که نقش حمایت مردان در ایفای نقشهای متنوع مادران بسیار پررنگ و البته مثبت است. اگر مرد به حمایت از همسر خود بپردازد و این ادراک از همراهی را در وی درونی سازد؛ دو بعد موفقیت کسب خواهد کرد؛ از یک سو به همسر خود کمک کرده تا حال بهتری داشته باشد و روابط بین ایشان بهبود مییابد، از سوی دیگر با حمایت از مادر قوی به رشد و موفقیت فرزند خود کمک خواهد کرد. باید تأکید کرد که همسران، چه مرد و چه زن وظیفه دارند تا یکدیگر را با توجه به استعدادهای ذاتی در جهت موفقیت حمایت کنند و از سوی دیگر به حفظ بقای خانواده بپردازند و این بستر آرامش و قطعه سازنده جامعه را با هم بسازند.
پژوهشگر مطالعات اجتماعی
