کانال تلگرامی «آکادمی مدیریت» نوشت: درباره مدیریت ژاپنی و مدیریت امریکایی بسیار خوانده و شنیدهاید؛ اما راز و رمز موفقیت و اقتدار کشورهایی همچون مالزی که طی دهههای گذشته، جهش بینظیری در رشد و توسعه اقتصادی داشتهاند، بهصورت جدی و فراگیر مورد بررسی و کالبدشکافی مدیریتی قرار نگرفته یا اگر هم انجام شده باشد، شهرت نیافت و در دسترس قرار نگرفت. در مالزی «بهرهوری» عامل اصلی توسعه ملی کشور محسوب میشود و مدیران این کشور ملزم هستند توسعه ملی را از طریق ارتقاء «بهرهوری کل عوامل» دنبال کنند. آنها معتقدند مردم با افزایش بهرهوری میتوانند سازمانهای بهرهور بسازند و بهوسیله آن سازمانها میتوانند اقتصاد مورد نظر خود را ارتقا بخشند که سود این بهرهوری در سطح کشور به مردم خواهد رسید و این چرخه پیوسته ادامه پیدا خواهد کرد. راهکار کشور مالزی برای توسعه، استراتژی لبخندهاست. آنان برای این کار از حروف واژه SMILES که به معنی لبخندهاست بهره برده و برای هرکدام از حروف این کلمه تعریفی را مطرح میکنند که افراد با بهکارگیری آنها در پایان لبخند خواهند زد: «S: Strategy» به معنی آیندهنگری، دوراندیشی، راه رسیدن به هدف. «M: Measurement» به معنی اندازهگیری. «:I Innovation» به معنی نوآوری. «L: Learning» به معنی دانشاندوزی. «E: Enviroment» به معنی نگهداری محیطزیست و دوست داشتن آن. «S: Salary» به معنی حقوق و دستمزد است. بنا به اعتقاد آنها با اجرای موارد ششگانه فوق، بهرهوری در سازمان پدید خواهد آمد و ارتقای بهرهوری، موفقیت سازمانها را به دنبال خواهد داشت. سازمانهای موفق، کشور را سعادتمند میکنند و کشور سعادتمند، مردم خوشبخت خواهد داشت و این امر، خوشبختی، شادی، نشاط و لبخند به همراه میآورد.
