در همین راستا مراکز استانی حوزه هنری انقلاب اسلامی با همکاری شبکه یک سیما اقدام به برپایی سلسلهجشنهایی با عنوان آسمان و با موضوع میلاد باسعادت پیامبر (ص) نمودند که این جشن را با بهرهگیری از ظرفیت هنری و انسانی روستاهای هشت استان کشور و با تأکید بر مفهوم وحدت و برادری میان مسلمانان برگزار کردند. استقبال ویژه مردم از این جشنها سبب شد سراغ برگزارکنندگان آن در مراکز استانی حوزه هنری برویم و از زوایای این کار مطلع شویم.
این جشنها بستر امیدآفرینی است
استان گلستان به عنوان یکی از مراکز برگزارکننده این جشن روستای عطاآباد از توابع آققلا را انتخاب کرده بود و جشنی با حضور هزاران نفر از مردم شیعه و سنی این منطقه برگزار کرد. سیدحسام بنیفاطمه، مدیر حوزه هنری استان گلستان در رابطه با انتخاب این روستا و نیز روند برگزاری جشن گفت: استان گلستان به لحاظ ساکنان مناطق روستایی شرایط مطلوبی دارد و خوشبختانه نیمی از ساکنان این استان در روستاها ساکن هستند که در امور مختلف فرهنگی و اقتصادی توانمندیهای ویژهای دارند. برخی مناطق روستایی استان گلستان به عنوان روستای کارآفرین در کشور مشهور هستند و به این دلیل مهاجرت معکوس از شهر به روستاها مشهود است. روستای عطاآباد که میزبان جشن بزرگ آسمان بود نیز به عنوان قطب کارآفرینی در صنعت مبل شهرت دارد و با برگزاری این برنامه در روستا و نمایانکردن ظرفیتهای متنوع این مناطق در راستای موفقیت در امور اقتصادی و فرهنگی، بذر امید در دل جوانان شکل میگیرد.
جوان دهه هشتادی؛ کارگردان آسمان
سعید عبدلیزاده، مدیر حوزه هنری استان هرمزگان نیز در این مورد افزود: مناطق روستایی به ویژه در استان هرمزگان مملو از نیروهای بااستعداد جوان است که حوزه هنری استان هرمزگان با توجه خاص و حمایتهای ویژه از مناطق روستایی و نیز مناطق کمترخوردار شهری، توانسته است بسیاری از هنرمندان با استعداد را کشف و بهکارگیری کند. جشن «آسمان» نیز تبلور توأمان توجه به ظرفیت مناطق روستایی و نیز استعدادهای جوان بود که خوشبختانه توانستیم تمام نیازهای این برنامه را از ظرفیتهای موجود در روستای تیرور رفع کنیم، ضمن اینکه تهیهکنندگی برنامه بر عهده یک جوان بااستعداد دهه هشتادی بود.
«آسمان» بستر معرفی قهرمانهای واقعی
آقای صمدی، کارگردان و تهیهکننده جشن آسمان در استان گیلان نیز در مورد این برنامه خاطرنشان کرد: استفاده از ظرفیت روستاها برای چنین برنامههایی سبب میشود در خلال آن قهرمانهای محلی به مخاطب معرفی شوند که رنگ و بوی واقعی دارند و برای مخاطب باورپذیر و جذاب هستند. همچنین این نوع روایت سبب توجه به اصالتها و هویتها میشود که ظرفیتها و سنتهای بومی را میتوان در سایه آن زنده نگه داشت.
