کمتر از ۲۰ روز تا رقابتهای قهرمانی جهان ۲۰۲۳ عربستان زمان باقی است. رقابتهایی که میتواند پیشدرآمدی برای بازیهای آسیایی هانگژو باشد، اما اهمیت آن برای کادر فنی از منظری دیگر است. در قهرمانی آسیا نصیرشلال زمان زیادی نبود که قبول مسئولیت کرده بود، به همین دلیل نه قهرمانی را میشد کامل به پای او نوشت و نه بابت عملکرد مدالی و امتیازی میتوانست مورد انتقاد قرار گیرد. اینبار، اما بیشک عملکرد سرمربی تیم بیش از هر زمان دیگری زیر ذرهبین است. با این وجود سرمربی تیم ملی وزنهبرداری ایران صراحتاً میگوید بیتوجه به انتقادها کاری را که باید میکند: «سعی کردیم در کوتاهمدت چیزی را که در اختیارمان است به بهترین شکل آماده کنیم، اما واقعیت این است که هنوز یک مقدار با اوجمان فاصله داریم و به یکی، دو سال و شاید حتی سه سال زمان نیاز داریم تا جوانترها به تیم اضافه شوند. آنها باید اردو را بپذیرند و اعتمادبهنفس پیدا کنند و افزایش رکورد داشته باشند. سپس با افزایش رکورد در شرایط مسابقه قرار بگیرند و به خودباوری برسند. پروسهای سه ساله که خللی در عملکرد تیم در المپیک ایجاد نمیکند، چراکه سهمیه ما در المپیک نهایتاً سه نفر است، اما در قهرمانی جهان تیمی ۱۰ نفره داریم که آمادهسازی آن زمانبر است، ولی در عوض اینگونه پایهگذاری باعث میشود فردا برداشت خوبی در تیم ملی داشته باشیم؛ چه ما باشیم و چه نباشیم.»
در واقع برای نصیر شلال هیچ چیزی به اندازه آرامش شاگردانش اهمیت ندارد، چراکه این مهم را دلیل موفقیت میداند: «هر کسی حق انتقاد دارد، اما توجهی به انتقادهای مغرضانه ندارم و تنها آرامش ورزشکار برایم مهم است. خودم این راه را رفتهام، ۱۱ سال در اردو بودم و میدانم ورزشکار چقدر سختی میکشد. اگر مدال نگیرد، ممکن است در بین دوستانش مقداری سرخورده شود. همچنین پاداش دریافت نمیکند. در اجتماع نیز به عنوان فردی شکستخورده به او نگاه میکنند. تمام سعی خودم را میکنم که ورزشکاران با آرامش پیش بروند و نتیجه بگیرند و تغییری از لحاظ شخصیتی، مالی و اجتماعی را در زندگی خود احساس کنند.»
