عدم ضمانت اجرایی مهمترین انتقادی بود که بعد از وضع قوانین جدید از سوی فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ مطرح شد، خصوصاً که ناکامی قوانین مشابه در طول سالهای گذشته نیز هنوز به دست فراموشی سپرده نشده بود. در واقع طبیعی بود که مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید هم بیم داشته باشد و شاید به همین دلیل بود که تصمیم گرفته شد کمیتهای متشکل از نمایندگان سازمان لیگ، سازمان بازرسی کل کشور و دپارتمان صدور مجوز حرفهای در باشگاههای ورزشی مستقر شود برای راستیآزمایی قراردادهای کادرفنی و بازیکنان. با این وجود هنوز هم قبول آنچه که این روزها در خصوص قراردادهای برخی باشگاههای ورزشی مطرح میشود، باورپذیر نیست و این بیاعتمادی بیهیچ تردیدی نتیجه تجربیات ناکام گذشته است.
درست چند روز بعد از انتشار مبلغ قراردادهای سال گذشته سرخابیهای پایتخت بود که گفته شد استقلالیها به شکلی خودجوش و داوطلبانه حاضر به کاهش مبلغ قراردادهای خود شدهاند. این در حالی بود که استقلال سال گذشته به گفته مسئولان بیشترین هزینه را داشته و اعداد و ارقام نشان میداد که حتی مبلغ قرارداد برخی نیمکتنشینان این تیم نیز از نفرات اصلی و ملیپوش تیم رقیب بیشتر بوده است. عجیبتر اینکه رقم قراردادهای منعقده را آپشنهای غیرمنطقی و عجیب و غریب نجومی کرده بود! مسئلهای که باعث شد استقلال یکبار دیگر در کانون توجه قرار گیرد. تیمی که طی روزها و هفته گذشته به دلیل مسائل حاشیهای همواره نقل محافل ورزشی و ورد زبان مردم کوچه و بازار بود.
تخفیف با تغییر مدیریت
اینبار، اما داستانهای مطرح شده در خصوص آبیپوشان پایتخت متفاوت بود، بهطوریکه برخی با تعریفهای آنچنانی سعی در مقایسه استقلال با بارسا داشتند و همین مسئله ابهامات را در خصوص اقدام داوطلبانه آبیپوشان پایتخت بیشتر و بیشتر کرد، خصوصاً که گفته میشد یکی از مهمترین دلایل کنارهگیری مدیریت استقلال (حجت کریمی) چالشهای بجا مانده از زمان مدیریت آجرلو و قراردادهای او بود. پیگیریها نشان میداد قرارداد ۱۲ بازیکن استقلال به همراه آپشنهای در نظر گرفته برای آنها به قدری عدد و رقم بالایی دارند که از قانون تصویب سقف بودجه باشگاههای لیگ برتری عبور میکند. قراردادهایی که البته در زمان مدیریت مصطفی آجرلو، مدیرعامل سابق استقلال بسته شده بود و مدیران فعلی را به چالش کشیده و کار را به جایی رسانده بود که حجت کریمی عطای ماندن در این باشگاه را به لقایش بخشید و کنارهگیری کرد! از سوی دیگر بارها و بارها گفته شد که بازیکنان جدید نیز برای عقد قرارداد خواهان ارقامی مشابه بازیکنان فصل گذشته هستند و این کار آبیپوشان را سخت میکرد، چراکه امسال براساس قانون جدید استقلال هم مانند سایر تیمها تا اندازه محدود و مشخصی میتوانست برای جذب بازیکن هزینه کند و تجاوز از رقم مشخص شده میتوانست ثبت قراردادهای این تیم را به چالش بکشاند، اما درست بعد از ایجاد تغییرات در کادر مدیریتی باشگاه ناگهان گفته شد بازیکنان این تیم راضی به کاهش رقم قراردادهای خود شدهاند و استارت این اقدام را نکونام، سرمربی تیم زده است!
باورپذیر نیست
خبر عجیبتر از آن بود که باورپذیر باشد. منطقی به نظر نمیرسید بازیکنی که با کلی چانهزنی باشگاه را راضی به عقد قراردادی چندده میلیاردی کرده، حالا از حرف و خواسته خود پایین آمده باشد، به همین دلیل برخی مدعی شدند که باشگاه استقلال از سوی نهادهای نظارتی تحت فشار قرار گرفته و همین مسئله آبیپوشان را مجاب کرده است برای تجدیدنظر در رقم قراردادهایی که روزها بر سر رقم آن چانهزنی کردند، اما آنچه این احتمال و شایعه را پررنگتر میکند، وعده باشگاه به بازیکنان و مربیانی است که از رقم پیشنهادی خود کوتاه آمدهاند. شنیدهها حاکی از آن است که باشگاه استقلال قصد دارد در صورت قهرمانی در فصل جاری به نوعی برای بازیکنانی که تخفیف قابل توجهی دادند، جبران مافات کند و به آنها قولهایی هم داده شده که اگر استقلال در لیگ بیست و سوم به موفقیت دست یابد، بخشی از کاهش قراردادها با پرداخت پاداش قهرمانی جبران شود که در این صورت بحث تخفیف دادن بازیکنان و مربیان تیم به باشگاه نمایشی بیش نیست برای ثبت قرارداد یا شاید هم متقاعد کردن نهادهای نظارتی که گفته میشود دست و پای آبیپوشان را در ادامه ریخت و پاشهای نجومی فصل گذشته بستهاند!
علاوه بر نکونام از مهرداد محمدی، حسین حسینی و حسین مرادمند به عنوان نفراتی یاد میشود که تخفیفهای قابل توجهی به استقلال جهت عقد قرارداد خود دادهاند. خبری که بسیاری روی آن مانور میدهند و حتی آن را با فداکاری که بازیکنان بارسا بعد از نشستن ژاوی روی نیمکت کاتالانها برای رهایی این تیم از بحران انجام دادند مقایسه میکنند. با این وجود قبول این حجم از فداکاری کار سادهای نیست، خصوصاً بعد از انتشار رقم قرارداد آبیپوشان در فصل گذشته که رقم آپشنهای در نظر گرفته شده برای بازیکنان، حتی نیمکتنشینها از رقم اصلی قرارداد هم بیشتر بود! حال با این توصیفها چطور میتوان باور کرد که بازیکنان استقلال حاضر به دریافت مبالغی حتی کمتر از سال قبل شدهاند، آنهم در شرایطی که گفته میشد برخی حتی برای دریافت ارقامی در حدود ۳۵ میلیارد تومان به توافق رسیده بودند! سؤال اصلی، اما این است که چرا بازیکنی که بعد از روزها چانهزنی موفق به جلب رضایت باشگاه برای دریافت رقم درخواستی خود شده امروز باید از خیر بخش قابل توجهی از رقم قرارداد خود بگذرد؟ همانطور که این پرسش نیز مطرح میشود که اگر قرار به جبران مافات در صورت کسب موفقیت است، پس دیگر کدام کاهش قیمت؟!
