نکونام اولین مربی بود که دست رد به سینه عنایتی زد و اجازه حضور بازیکنان استقلال را در اردوی امیدها صادر نکرد. تصمیمی که فرقانی، سرپرست تیم امید ایران آن را دهنکجی به دیگر باشگاههای لیگ برتری میخواند. البته یحیی هم با حضور یک پرسپولیسی در اردوی ترکیه مخالفت کرده، اما برخلاف نکونام حداقل در این رابطه گفتوگوی تلفنی با عنایتی داشته است. هرچند در کلیت ماجرا تغییری ایجاد نمیکند، اما همانطور که زواری، مدیر تیم ملی امید نیز بدان اشاره دارد، نکونام به عنوان کسی که سابقه حضور در تیم ملی را دارد باید رفتاری متفاوت از خود بروز میداد.
اما بیشترین دلخوری را میتوان در لحن سرمربی تیم دید. عنایتی سعی دارد خود را منطقی نشان دهد، اما با ناراحتی از عدم همکاری باشگاهها میگوید اگرچه با کسی جنگ ندارم، اما توقع داشتم بازیکنان استقلال در اردو شرکت کنند: قصد ما تعامل با باشگاههاست. تیم امید دیر تشکیل شد و پس از چند روز به تورنمنت غرب آسیا رفتیم که خب بد نبود و باعث شد بازیکنان شناخت نسبی از یکدیگر پیدا کنند، اما با توجه به اینکه زمان دیگری در اختیار نداریم، اردوی ترکیه را برنامهریزی کردیم، چراکه میخواهیم بازیکنان امید تا روز آخر در اختیار باشگاههای خود باشند، از آن طرف هم تا ۱۰ روز قبل از بازیهای مقدماتی ازبکستان بازیکنان را دور هم جمع خواهیم کرد. به همین دلیل و با توجه به اینکه تمام سعی خود را کردیم تا تعامل لازم را با باشگاهها داشته باشیم، انتظار داشتیم باشگاهها نیز شرایط امید را درک کنند و تعامل لازم را داشته باشند. اما با وجود تمام تلاشی که کردم موفق به صحبت با نکونام نشدم، به همین دلیل با سرپرست باشگاه صحبت کردم. میدانم وضعیت برخی باشگاهها، چون استقلال چندان مساعد نیست، چون تمریناتشان را با ۱۲، ۱۳ بازیکن آغاز کردند و سخت است که با این شرایط دو، سه بازیکن خود را هم به امیدها بدهند، اما اردوی ترکیه بیشک اردوی مفیدی است، اما، چون بیشتر بازیکنان ما جزو بازیکنان اصلی تیمهای لیگ برتری هستند کار سخت شده، ولی با کسی سر جنگ و دعوا نداریم، همه باشگاهها را هم درک میکنیم، اما تعامل بین باشگاهها و امید باید دوطرفه باشد تا هیچ کدام ضربه نخورند.
