والیبال ایران در شرایطی به رده یازدهم رنکینگ جهانی سقوط کرده که ژاپن رقیب سنتیمان در آسیا حالا در لیگ ملتها یکهتازی میکند.
همه منتظر بودند وعده کادرفنی برای درخشش تیمملی والیبال در هفته دوم لیگ ملتهای ۲۰۲۳ محقق شود، اما با قبول شکست برابر هلند امیدهایمان برای صعود به دور دوم رقابتها نقش برآب شد و عملاً دیگر شانسی برای حضور در مرحله نهایی لیگ ملتها نداریم. هرچند هنوز تکلیف حضورمان در آناهایم امریکا مشخص نیست، اما در هفته سوم قطعاً حساسیت مسابقات افزایش خواهد یافت.
هشت بازی در لیگ ملتهای امسال انجام دادیم و فقط دو بار طعم پیروزی را چشیدیم. هر چقدر هم که بهروز عطایی از عملکرد خود و بازیکنانش راضی باشد، اما باز نمیتوان روی نتایج ضعیف تیم ایران در این دوره سرپوش گذاشت. بعد از اتمام بازیهای هفته اول، تصور میشد همانند دورههای گذشته در ادامه رقابتها به خودمان بیاییم و تغییری در رویه تیم ایجاد کنیم، ولی متأسفانه نه بازیکنان پیشرفتی داشتند و نه کادرفنی تدبیری برای خروج از بحران اندیشید.
باخت ۳ بر صفر مقابل ژاپن زنگ خطر را برایمان در همان بازی اول به صدا درآورد. منتها بسیاری خیال میکردند ایرانیها به شروع ناامیدکننده لیگ ملتها عادت دارند و در ادامه سیرصعودی در پیش خواهند گرفت، اما پیشبینیها درست از آب درآمد نیامد و در پایان هفته دوم رقابتها فقط دو پیروزی در کارنامه تیم ایران ثبت شد و در رنکینگ جهانی با سقوط یک پلهای به رده دوازدهم تنزل کردهایم. از باخت به ژاپن که درس نگرفتیم هیچ در مصاف با لهستان بازی ۲ بر صفر برده را با باخت ۳ بر ۲ عوض کردیم! آن زمان اگر سرمربی به جای موضعگیری مقابل منتقدانش تمام تمرکزش را صرف ریشهیابی مشکلات تیمش میکرد، قطعاً الان از بحران خارج شده بودیم. برد برابر چین اگرچه باعث فروکش کردن فشارها شد، اما شکست ۳ بر صفر به اسلوونی واقعیتهای زیادی را عیان کرد.
اطمینان به کادرفنی تمام ایرانی و تلاش ملیپوشان باعث شد کارشناسان باز هم برای اظهارنظر در خصوص عملکرد تیمملی دست نگه دارند و منتظر هفته دوم مسابقات شوند. پیروزی مقابل آلمان تا حدودی امیدواری را به جامعه والیبال بازگرداند، ولی زودتر از حد تصور از گردونه مدعیان صعود به دور بعد خارج شدیم. در واقع باخت سنگین و دور از انتظار تیم کشورمان به ایتالیا ثابت کرد مشکلات تیمملی امسال بیشتر از آن چیزی است که مربیان ملی میگویند. دو ست اول را به ترتیب با ۶ و ۹ امتیاز به لاجوردیپوشان باختیم و ست سوم را در حالی از دست دادیم که برای رسیدن به امتیاز ۲۵ فقط یک امتیاز نیاز داشتیم، ولی در نهایت نتیجه را ۲۶ بر ۲۴ واگذار کردیم! مقابل امریکا هم حرفی برای گفتن نداشتیم و ۳ بر صفر شکست خوردیم تا هیچ جای توجیهی باقی نماند. لالههای نارنجی تیر خلاص را بر پیکر کمجان تیمملی زدند؛ باخت ۳ بر ۲ به هلند همه امیدها را از بین برد. شاگردان عطایی در ست اول حریف را با ۹ امتیاز اختلاف بردند، اما در ست دوم با همان نتیجه ۲۵ بر ۱۶ باختند! نوسان نتایج در ست سوم ادامه یافت و ۲۵ بر ۲۱ پیروز شدیم. ست چهارم دوباره نوبت درخشش هلندیها بود تا ۲۵ بر ۱۷ برنده شوند و پیروزی ۱۵ بر ۱۰ ست پنجم نیز ثابت کرد حریف اروپایی یک سروگردن بالاتر از ماست.
باید از سرمربی پرسید ایستادن در رتبه دوازدهم دنیا آیا به معنای سقوط نیست؟ قبل از شروع مسابقات دهم دنیا بودیم، بعد از هفته اول یازدهم شدیم و حالا هم دوازدهم. اینکه فقط دو برد در کارنامه ثبت کردهایم، آیا نشاندهنده عملکرد ضعیف تیمملی نیست؟ ژاپن چطور تیم اول لیگ ملتهاست و هشت برد متوالی کسب کرده است؟ آیا آنها نیز دائماً در مقابل انتقادها موضعگیری میکنند و از هر اظهارنظری ناراحت میشوند؟
صحبتهای بهروز عطایی پس از باخت به امریکا واقعاً مأیوسکننده و همچنین غیرحرفهای بود. سرمربی مدعی شد جزو تیمهای درجه یک دنیا نیستیم و باید انتظارهای معقول از تیمملی داشت. واقعیت چیز دیگری است و انتظار میرود عطایی نیز اشتباهات و ضعفهای تیمش را بپذیرد و به جای توجیه درصدد رفع آنها برآید. عادت کردن به شروع بد مسابقات اصلاً خوب نیست. با همین دیدگاه امتیازهای هفته اول را از دست دادیم و هیچکس انتقاد نکرد، ولی با شروع هفته دوم همه دیدند که ضعفهای تیمملی نه تنها برطرف نشده، بلکه افزایش نیز یافته است. عادت کردن به باخت، از دست دادن نتیجه و ناتوانی در جبران امتیازهای از دست رفته چالش بزرگ تیمملی است. در بازی با ایتالیا این مسئله به وضوح دیده شد. بازیکنان قدر موقعیتها را نمیدانند و آنقدر اختلاف زیاد میشود که عملاً قابل جبران نیست. علاوه بر ضعف در حمله و دفاع، بحث دریافتهای ضعیف امسال به شدت به ضررمان تمام شد. همچنین حذف معنوینژاد از ترکیب تیمملی نیز تصمیمی عجیب از سوی عطایی بود که آن هم عملکرد تیم را تحت تأثیر قرار داد. متأسفانه تیم به شروع بد در هر بازی عادت کرده و دیگر خبری از ذهنیت برنده در بازیکنان ایرانی نیست. علاوه بر این کادرفنی هم مقابل هر انتقادی موضع میگیرد و تاب و تحمل سرمربی به شدت کاهش یافته است.
دیدارهای هفته سوم به مراتب سختتر خواهند بود. فرانسه، بلغارستان، آرژانتین و کوبا در آناهایم امریکا انتظار ما را میکشند تا شکستی دیگر به تیم ایران تحمیل کنند. البته هنوز تکلیف ویزای تیم مشخص نشده و فدارسیون مشغول پیگیری امور است، اما اینکه FIVB سیاسیکاری میزبان را پذیرفته در نوع خود جالب توجه است. طبق اعلام فدراسیون جهانی در صورتی که تیم کشورمان به دلیل عدم صدور ویزای همه اعضای تیم از حضور در مسابقات هفته سوم انصراف دهد، امتیازات ایران در ردهبندی جهانی حفظ خواهد شد و نتایج بازی ایران در هفته سوم لیگ ملتها ۲۰۲۳ در جایگاهش تأثیر منفی نخواهد داشت.
