آمارها حکایت از کاهش فرزندآوری دارد، آن هم نه برای یک سال یا دو سال اخیر بلکه طی هفت سال گذشته کاهش فرزندآوری اتفاق افتاده است.
ششمخرداد ماه خلیل علیمحمدزاده، رئیس اندیشکده سلامت جمعیت و خانواده در کارگاه علمی تخصصی چالشهای جمعیتی ایران با اشاره به آمار پایین ازدواج و موالید در ایران و تغییر الگوهای سنتی و رواج برخی سبکهای زندگی ناسالم و غیرایرانی گفت: «در ۱۲ سال اخیر، ازدواج ۴۰ درصد و در هفت سال گذشته فرزندآوری ۳۵ درصد کاهش داشته است.»
او ادامه داد: «در صورت تداوم این روند سرعت سالخوردگی باز هم افزایش خواهد یافت و در سه دهه آینده، ایران در شمار یکی از پیرترین کشورهای جهان قرار خواهد گرفت.»
علیمحمدزاده با ذکر این مطلب که در سال ۲۰۵۰ یکششم جمعیت دنیا بالای ۶۵ سال سن خواهند داشت، اظهار داشت: «از این سال به بعد ضمن اینکه پنجره جمعیتی به روی ایران بسته خواهد شد نرخ جمعیت سالخوردگی ایران نسبت به میانگین جهانی رشد بیشتری خواهد یافت.»
او جامعه سالمند را دارای تواناییهای کم برای رقابت و پیشرفت خواند و ادامه داد: «یکی از دلایل رشد آهسته اقتصاد ژاپن در سالهای اخیر به کاهش رشد و افزایش سن سالمندان و به تبع آن افزایش سن نیروی کار مربوط میشود.»
این پژوهشگر حوزه سلامت و جمعیت در بخش دیگری از سخنان خود ضرورت جذب، حفظ و نگهداری نخبگان را یادآور شد و گفت: «آنها منبع بزرگی برای ایدهها و باعث نوآوری و شکوفایی کشور هستند و در این ارتباط باید مراقبت و مدیریت درستی اعمال شود.»
علیمحمدزاده تأمین، توزیع و گسترش کالاهای تداومبخش زندگی را حائز اهمیت خواند و گفت: «همه مردم نیازهای اساسی معینی دارند که زندگی بدون آنها دشوار است. این نیازهای تداومبخش زندگی شامل غذا، مسکن، سلامتی و امنیت است که وقتی یکی از آنها وجود نداشته باشد یا عرضه آن کم باشد، مانعی در پیشرفت و سرعت سایر امور و کاهش کیفیت و رضایت از روزهای زندگی است.»
