کانال تلگرامی «اقتصاد به زبان ساده» نوشت: اینکه بگوییم آب مهمتر است یا اقتصاد یا روابط خارجی یا امنیت غذایی! این سؤال از اساس اشتباه است. باید بگوییم آب در این زنجیره مشکلات میتواند نقش به سزایی داشته باشد. آب میتواند مشکلات متعددی را به وجود بیاورد، اما فراموش نکنیم، نگاهی که ما را گرفتار کرده این است که ما آب را فقط آب میبینیم ولی آب فقط آب نیست!
ورشکستگی در اقتصاد قابل درک است. بدهی یا طلب بیش از موجودی است. ورشکستگی در آب یعنی انتظار یا تقاضایی که برای تخصیص از منابع آبی دارید، بیشتر از موجودی آب باشد. باید بپذیریم شکست خوردهایم و باید با شرایط جدید خودمان را تطبیق دهیم... ما در شرایط ورشکستگی آبی نیز رویکردمان چنین است.
اگر ما فرآیند تطبیق (سازگاری) را فراموش کنیم، گذاری نخواهد بود. اگر ما فقط به خسارت دادن به کشاورزان بسنده کنیم و بگوییم حالا که باران نیامده و شما ضرر کردهاید، پس ما خسارت میدهیم، راه به جایی نمیبریم. معمولاً رویکردها این شکلی است. چون دولتها کوتاهمدت و موقتی هستند. من اعتقادم این است که کشور ما بیش از هر چیز به توسعه صنعتی نیاز دارد. در شرایط کمآبی این قضیه حتی جدیتر و مهمتر است. مدیریت ما در ایران مدیریتی واکنشی است. باید بحرانی به وجود بیاید تا برای مقابله با آن اقدام شود. مدیریت ما مدیریت پیشگیرانه نیست. کشور نیاز دارد در سیاستهایش در برابر بحران بازنگری کند. ما چرا باید دائم در مقابل اتفاقات مغلوب شویم؟ این اتفاقات طبیعی و غیرطبیعی است. گاهی دشمنان این مملکت میتوانند مسبب آن باشند و گاهی طبیعت! اما میتوان در فضای پیشگیرانه به احتمالات تغییر اقلیم فکر کرد و بر این اساس نوعی سازگاری در بخش کشاورزی به وجود آورد.
