سالهاست که اصحاب رسانه با نگاهی انتقادی خواهان رعایت عدالت بین رشتههای ورزشی شدهاند و سعی دارند با لای منگنه گذاشتن مسئولان، آنها را مجاب به پایان دادن به این نگاه تبعیضآمیز کنند. با این وجود و بهرغم تلاشهای بسیار در این راستا، این معضل همچنان لاینحل باقی مانده است.
علیرضا یوسفی، ملیپوش دسته فوقسنگین تیم وزنهبرداری ایران یکی از همین معترضین است که بیشک آخرین نفر نیز نخواهد بود! او که به تازگی در رکوردگیری تیم ملی بهطور غیررسمی رکورد دوضرب جوانان جهان را زده، درست در روزهایی که خود را برای حضوری پرقدرت در قهرمانی آسیا آماده میکند با گلایه از مسئولان استانی تأکید دارد که ورزش مازندران به پای نساجی سوخته است: «رقبای سرسختی دارم که در بین آنها مدالآوران المپیک هم هستند. با این وجود سعی میکنم بهترین عملکردم را داشته باشم و با کسب مدالهای خوشرنگ، امتیازات لازم در مسیر کسب سهمیه المپیک را نیز کسب کنم. خوشبختانه با تلاشهای فدراسیون و حمایتهای آن، شرایط اردویی بسیار بهتر از گذشته شده و بدون دغدغه تمرینات را انجام میدهیم. این شرایط باعث شده به لحاظ ذهنی آرامش بهتری داشته باشیم. اما کاش مسئولان استانی هم چتر حمایتی خود را از ما دریغ نمیکردند! متاسفانه آنگونه که باید و شاید از سوی مسئولان شهرم قائمشهر حمایت نمیشوم، حتی یک نفر هم زنگ نزده تا ببیند چه وضعیتی دارم. این وضعیت تنها مختص وزنهبرداری نیست و دیگر رشتههای ورزشی استان نیز با همین شرایط مواجه هستند. متأسفانه هم کشتی و هم وزنهبرداری نابود شده و همه به پای تیم فوتبال نساجی سوختهاند. شخصاً مشکلی با فوتبال ندارم، اما انتظار دارم به کشتی، وزنهبرداری و دیگر رشتهها نیز توجه شود و تمام توجه و حمایت آقایان معطوف به فوتبال نباشد، چراکه ما هم زحمت میکشیم و جهت افتخارآفرینی برای استان و همچنین پرچم پرافتخار کشورمان به سختی تلاش میکنیم، پس انصاف نیست که دیده و حمایت نشویم.»
