امروز دهمین سال در گذشت امیرحسین فردی است. از چهرههای نامدار و ماندگار ادبیات کشورمان که تلاش زیادی برای اعتلای ادبیات انقلاب در عرصههای مختلف انجام داد؛ او امیر ادبیات کودک و داستان انقلاب بود. این روزها و همزمان با رسیدن ایام دهمین سالگرد درگذشت امیرحسین فردی، عرصه ادبیات متعهد، داغدار از دست دادن عباسعلی براتیپور یک چهره برجسته دیگر این عرصه بودکه اتفاقاً رفاقت طولانی و دور و درازی با مرحوم فردی هم داشت.
از مرحوم امیرحسین فردی با عناوینی مثل امیر ادبیات انقلاب اسلامی و امیر ادبیات کودک یاد میشود و انصافاً فردی در هر دو حوزه چیرهدست و خبره بود؛ شاهد مثال این مدعا هم آثاری است که از این نویسنده فقید باقی ماندهاست. این موضوع را وقتی رمان «گرگ سالی» که بعد از مرگش و همزمان با چهلمین روز درگذشت این نویسنده انقلابی منتشر شد، میخوانیم بیشتر درک میکنیم. این اثر در واقع جلد دوم رمان قبلی وی با عنوان «اسماعیل» محسوب میشد که به مبارزات مردم مناطق شمال غربی کشورمان در روزگار طاغوت میپردازد. او در پرداخت داستان این کتاب آنقدر جزئیات محیط اتفاق قصه را دقیق بیان میکند که انگار قصه در مقابل چشمانمان و روی یک پرده بزرگ در حال نمایش است. مرحوم فردی در سبک و تکنیک نگارش همه آثارش چه آنهایی که مخاطب بزرگسال دارند و چه آنهایی که برای کودکان تألیف شدهاند، رگههای اصیل فرهنگ ایرانی و ارزشها و هنجارهای فولکلوریک و جغرافیایی کشورمان را چنان برجسته کرده که میتوان از آنها بوی فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی را استشمام کرد.
اگر بخواهیم مرحوم امیرحسین فردی را به شکل مألوف رسانهها معرفی کنیم، باید بنویسیم که امیرحسین فردی، متولد ۱۳۲۸ در روستای قرهتپه اردبیل از نویسندگان نسل انقلاب است. علاوه بر دهها رمان و داستان کوتاه و سفرنامهای که از وی به جای مانده، عضویت در حوزه اندیشه و هنر اسلامی، سردبیری و مدیرمسئولی «کیهان بچهها» به مدت ۳۱ سال، مؤسس و مدیر مسئول کیهان علمی، مدیریت مرکز آفرینشهای ادبی حوزه هنری، عضویت در شورای داستان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، عضویت در شورای داستان بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس، پایهگذار جلسات داستاننویسی در مسجد جوادالائمه (ع) و پایهگذار جایزه داستان انقلاب از جمله اقدامات و خدمات او بود.
بسیاری از افراد مرحوم فردی را پدر داستاننویسی انقلاب اسلامی هم میخوانند و البته میدانند. چه اینکه او از انگشتشمار افرادی است که در سالهای ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی همراه با گروهی از بچههای جهاد سازندگی، به منظور جهاد فرهنگی راهی یکی از محرومترین مناطق کشور در حوالی شهرستان کهنوج میشود و بخشهایی از رنج این مردم «فراموششده» را به تصویر میکشد. در روزگاری که اردوهای هجرت و جهادی شکل امروزیاش را نداشت، دقیقاً شبیه کارها و اقدامات جهادی که جهادگر مشهور مرحوم حاج عبدالله والی در بشاگرد انجام میداد و ثمره آن تلاشها، امروز همچنان دیده میشود.
در کنار نسلهایی که با کتابها و کیهان بچهها و جشنوارههای غیردولتی مسجدی او، روزگار سپری میکردند مخاطبان امروز هم کتابهای داستان او را آثاری میدانند که پر از زندگی است. او یک داستاننویس توانا بود که روایتی مطابق با واقعیت، ملموس و زمینی را از مردمان و زمانهاش پیش روی مخاطبانش قرار میداد.
روز گذشته در حالی که یک روز به دهمین سالگرد امیرحسین فردی ماندهبود، پیکر استاد براتیپور در همسایگی رفیق قدیمیاش به خاک سپرده شد که گذر به تربت یکی توفیقی برای حضور بر مزار آن دیگری را موجب خواهد شد.
