نمایشگاه قرآن که در واقع جمعی مؤمنانه از مهمان و میزبان روزهدار را تشکیل میدهد انگیزهای برای همافزایی، آگاهی و ایجاد فضاهای جدید قرآنی را فراهم میسازد؛ موضوعی که خواه ناخواه برکاتش را در سطح ملی مشاهده میکنیم. چند سالی که گذشت این نمایشگاه به خاطر کرونا تعطیل بود تا اینکه در سال گذشته مجدداً این عرصه معنوی برای مؤمنان و جامعه اسلامی گشوده شد؛ البته سال گذشته نمایشگاه قرآن تهران بیشتر از آنکه محتوای قرآنی داشته باشد بستری برای معرفی بازیهای بنیاد ملی بازی بود! بازیهایی که اغلب ربطی به قرآن نداشت، با این حال توجه بیشتر مسئولان را به خود جلب کرده بود؛ به شکلی که انتقادات زیادی را هم در پی داشت. امسال، اما نمایشگاه قرآن همراه با تهران و سایر شهرهای کشورمان، در اصفهان هم برگزار شد؛ شهری که با مؤسسات متعدد قرآنی و فعالیتهای مذهبیاش شناخته میشود.
نمایشگاه قرآن اصفهان برای دومین سال پیاپی درمحل جدید مجموعه نمایشگاههای بین المللی و خارج از شهر در منطقه روشن دشت برگزار شد! موضوعی که باعث شد استقبال مردم روزهدار با وجود امکانات جدید و مجهز بودن نمایشگاه کمرنگ باشد، چراکه دوری مسیر و خارج بودن نمایشگاه از سطح شهر رفت و برگشت را برای بسیاری از مردم سخت کرده بود. البته سال گذشته، چون سال اول برگزاری در این مکان بود شرکت نمایشگاهها خوب عمل کرده بود، به طوری که با هزینه خود میزبان افطاری غرفهها و بازدیدکنندگان بودند و مردمی که از راه دور و نزدیک زبان روزه به نمایشگاه میآمدند افطاری میدادند همین مورد دغدغه بازدیدکنندگان را کم کرده بود، اما امسال با بالا رفتن هزینهها، مجموعه نمایشگاهی نتوانست افطاری بدهد و پذیرایی مختصری برای روزهداران غرفهدار و بازدیدکننده داشته باشد. این موضوعی است که در قیاس با نمایشگاه تهران به عنوان الگو اهمیت دارد. در نمایشگاه تهران افطاری و شام ساده به مردم و غرفهداران داده میشود، ولی اصفهانیها نتوانستند این کار پسندیده را در قبال مؤمنین اجرا کنند، زیرا گفته شد برای آن بانی پیدا نکردند! مسئله دیگر دوری و پرت بودن مکان نمایشگاه قرآن بود؛ درحالی که مصلای اصفهان یا خیمه تازه تأسیس گلستان شهدای اصفهان به دلیل مرکزیت شهر برای چنین نمایشگاهی مناسب بود و میتوانست میل و انگیزه خوبی برای فیض بردن از فضای معنوی نمایشگاه به خصوص در شرایط اجتماعی کنونی باشد، متأسفانه انتخاب غلط مکان، یکی از عوامل مهم کم رونقی نمایشگاه شده بود. از دیگر انتقادات به نمایشگاه اصفهان این بود که غرفههای نامربوط زیادی در آن گنجانده بودند. مثل اشتغالآفرینی، گلفروشی و گلسازی، لباس فروشی (جدای از فروش حجاب و عفاف) و حضور انتشارات بیربط به قرآنی و... که اگر نوای قرآن یا سرودهای رایج در نمایشگاه نبود تصور میکردیم تولیدکنندگان و کارآفرینان به دنبال مکانی برای ایجاد غرفه و فروش محصولاتشان هستند و همین فضای قرآنی نمایشگاه را کمرنگ کرده بود.
روابط عمومی نمایشگاه میگوید: نمایشگاه قرآن اصفهان همه بضاعت این دارالمؤمنین بوده است! موضوعی که فعالان فرهنگی مردمی نیز بارها به آن پرداختهاند. بسیاری از آنها میگویند مسائل فرهنگی از نگاه برخی مسئولان کماهمیتترین موضوع در اصفهان است، هرچند حجم بسیاری از بار فرهنگ هم اکنون بر دوش شهرداری این شهر است.
در واقع همین خلأهاست که باعث رشد معضلاتی همچون بیحجابی و بی اعتقادی به اصول شده است؛ متأسفانه با وجود اهمیت و تأکید مقام معظم رهبری، فرهنگ و فعالیت فرهنگی گمشده برخی از مسئولان امر است چه آنکه حتی بخشهایی مانند راهداری اصفهان هم برای بازدیدکنندگان نمایشگاه قرآن تسهیلات عادی جادهای مانند روشنایی جادهها یا اصلاح راهها را لحاظ نکردند و نمایشگاه قرآن اصفهان در مظلومیت و غربت برگزار شد؛ اتفاقی که بیشتر به یک کار باری به هرجهت و از سر وا کردن سازمانی و رفع تکلیف شباهت داشت.
