تجربههای تلخ گذشته باعث شده هیچ نقطه امیدی وجود نداشته باشد و داغها هم تازهتر شود. خبرها حاکی از آن است که این تفاهمنامه با هدف حمایت شهرداری تهران از کاروان و مدالآوران ورزش ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۳ منعقد شده و براساس آن قرار است شهرداری تهران از تأمین مسکن و اشتغال طلاییهای بازیهای آسیایی و المپیک پاریس حمایت کند. خبری که میتواند بسیار امیدوارکننده و روحیهبخش باشد. البته این نخستین بار نیست که مسئولان وعده تأمین شغل و مسکن ورزشکاران را میدهند.
وعده شیرین
سال ۹۰ بود که در پی درخشش کاروان ایران در بازیهای آسیایی گوانگژو، سعیدرضا عاصمی، مدیرعامل صندوق اعتباری حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش کشور مدعی شد همه مدالآوران گوانگژو خانهدار میشوند: «با عنایت به اینکه شانزدهمین دوره بازیهای آسیایی در گوانگژو چین با درخشش خیرهکننده ورزشکاران کشورمان همراه بود و افتخارآفرینی آنها باعث شد تا بهترین نتیجه تاریخ ورزش ایران در بازیهای آسیایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی رقم بخورد، پس از اهدای یک واحد مسکونی توسط صندوق اعتباری حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش به دارندگان مدال طلای این بازیها که واجد شرایط بودند و گزینه خود را انتخاب کردند، پیرو دستور دکتر سعیدلو، معاون محترم رئیسجمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی مقرر شد به سایر ملیپوشان مدالآور نقره و برنز بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ چین نیز یک واحد مسکونی اهدا شود. بدین ترتیب و با توجه به اهدای خانه به نفرات دوم و سوم، تمامی ورزشکارانی که در بازیهای آسیایی گوانگژو صاحب مدال شدند با عنایت ویژه ریاست سازمان تربیت بدنی خانهدار خواهند شد و یکی از دغدغههای اصلی آنها برطرف میگردد.»
خیالی که خام بود
در همین راستا بود که از مدالآوران خواسته شد با مراجعه به صندوق مدارکشان را ارائه دهند تا با معرفی آنها به مسکن و شهرسازی بتوانند واحدهای مسکونی خود را تحویل بگیرند، اما طولی نکشید که مشخص شد پاداشی که وعدهاش داده شده به آن شکلی که تصور میشود، نیست. محسن شادی، طلایی ایران در گوانگژو در این راستا به «جوان» میگوید: «وقتی برای پر کردن فرم رفتم، دیدم تنها در چند شهر بود که میتوانستیم آپارتمان بگیریم. تهران، مشهد، اصفهان، تبریز و یک شهر دیگر که در ذهنم نیست. من ناچاراً با توجه به اینکه در آذربایجانغربی هستم تبریز را انتخاب کردم، شهرک سهند. اما بعد از پنج، شش ماه تماس گرفتند و گفتند میتوانید بعد از پرداخت قیمت کارشناسی شده آپارتمان، آن را تحویل بگیرید. خیلی تعجب کردم، ما قرار نبود پولی پرداخت کنیم. اگر قرار بود پول بدهم که در محل زندگی خودم خانه میخریدم!»
واقعیت تلخ
زمانی که وعده خانهدار شدن مدالآوران گوانگژو داده شده بود، هیچگونه اطلاعرسانی در خصوص اینکه این خانهها کجاست یا با چه شرایطی قرار است واگذار شود، نشده بود و اهم ورزشکاران به خیال حل شدن یکی از مهمترین دغدغههای خود و صاحبخانه شدن، اقدام به دریافت حوالههای خانههای مسکونی کرده بودند، اما طولی نکشید که مشخص شد این خانهها نه فقط دورتر از آنی است که بتواند آنها را خانهدار کند، بلکه باید همه هزینههای آن را نیز از جیب بدهند!
در واقع غیر از ۵ میلیون تومانی که به عنوان پیشپرداخت و از طرف صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان هزینه شد، پرداخت اقساط مربوط به این خانه برعهده خود ورزشکاران بود!
خانهای که داده و پس گرفته شد
البته این نخستین بار نبود که ورزشکاران با چنین وعدههای شیرینی گزیده میشدند. سهراب مرادی نیز از جمله ورزشکارانی است که تجربه تلخی از وعده خانهدار شدن دارد! وزنهبردار طلایی ایران در المپیک ریو بعد از این موفقیت، وعده قابل توجهی از شهردار اصفهان شنید. با توجه به اینکه مرادی نخستین ورزشکار اصفهانی بود که چنین موفقیت قابل توجهی برای این استان کسب کرده بود، شهردار وقت اصفهان ضمن تقدیر از او، قول تحویل یک دستگاه آپارتمان را به این وزنهبردار داد. آپارتمانی که حتی کلید آن نیز طی مراسمی در اتاق بازرگانی اصفهان و مقابل دوربینها به صورت نمادین به این وزنهبردار تحویل داده شد، اما تنها چیزی که دست مرادی را گرفت تنها کلید این آپارتمان بود، چراکه مرادی حتی یک روز هم نتوانست در این خانه زندگی کند و شهرداری اصفهان در عین ناباوری در یک اقدام عجیب این خانه را از او پس گرفت به این بهانه که واگذاری اموال غیرمنقول صرفاً مستند به بند ۶ ماده ۵۵ قانون شهرداریها با حفظ مالکیت شهرداری یا فروش براساس ماده ۱۳ آییننامه اقتصادی شهرداریها و پس از طی مراحل قانونی مربوطه امکانپذیر است و براساس بخشنامه ابلاغی وزارت کشور، واگذاری رایگان املاک متعلق به شهرداری به اشخاص حقیقی و حقوقی ممنوعیت دارد. در واقع به همین راحتی فرمانداری اصفهان، وعده داده شده توسط شهردار به مرادی را تأیید نکرد تا خانهای که کلید آن مقابل دوربینها به این وزنهبردار داده شده بود از او پس گرفته شود!
داستان تکراری
حالا بعد از گذشت چند سال و چند تجربه تلخ در این راستا، گفته میشود با توجه به اینکه اشتغال و مسکن از دغدغههای بزرگ ورزشکاران است، قرار است کمیته ملی المپیک و شهرداری اقداماتی در این زمینه انجام دهند، اما باز هم هیچگونه شفافسازی در این راستا نشده است، بهطوریکه کسی نمیداند اگر قرار به اهدای خانه است، این خانهها کجا هستند و به چه شکلی واگذار میشوند و نه کسی خبر دارد وعده اشتغالزایی که داده شده قرار است به چه صورتی اجرا شود. آیا شهرداری بهطور مستقیم وارد میشود یا شرایط را مهیا میکند. ضمن اینکه همه ورزشکاران ساکن تهران نیستند و مشخص نیست این تفاهمنامه قرار است به چه شکلی اجرا شود. باز هم انقلتهای پرتعدادی وجود دارد یا برای یکبار هم که شده باری از دوش ورزشکاران برداشته خواهد شد؟!
