مسافر بغل دستیام در مترو مشغول بازی شطرنج آنلاین با گوشیاش بود. پس از چند دقیقه نفس راحتی کشید و ناخودآگاه گفت: بالاخره ماتش کردم؛ البته با چندبار پسگرفتن حرکتهای اشتباه. او گفت بازی شطرنج آنلاین خوبیاش این است که وقتی اشتباهی مرتکب میشوی، میتوانی حرکت جدیدی را امتحان کنی تا پیروز بازی شوی. «نکته جالب بازی آنلاین این است که گاهی اتفاقی و بدون برنامهریزی حرکاتی را انجام میدهم و در اثنای حرکت متوجه میشوم که حریف حرکات عجیب و غریبی انجام و مهرههایش را یکی پس از دیگری از دست میدهد، یعنی مهرههای دیگرش را بدون پشتیبان مناسب در موقعیتی قرار میدهد تا من راحت بتوانم مهرهها را از او بگیرم و در نهایت ماتش کنم. در این حالت متوجه میشوم که او دست من را خوانده و در دو سه حرکت آینده راهگریزی ندارد و مات خواهد شد، اما این در صورتی است که من هیچ ایدهای برای مات کردنش ندارم و حرکتم اتفاقی بوده و وقتی که این دستپاچگی حریف را میبینم، متوجه میشوم که من هیچ وقت حرکاتی را که او از سوی من پیشبینی کرده است، نکردهام و متوجه حرکت خطیرم میشوم و با حرکت آخر یا یکی دو مهره طرف مقابلم مات میشود.»
او گفت شطرنج یک بازی خستهکننده است و باعث میشود که دچار اختلال حواس بشوم. حتی شده قطار به ایستگاه رسیده و من متوجه نشدهام و با تأخیر به مقصد رسیدهام یا اینکه کسی که میبازد، میکوشد برای جبران شکست روحی به بازی آنقدر ادامه بدهد تا حریفش را مغلوب کند و این موجب میشود که از کار و زندگیاش بیفتد.
حالا که به آرا و نظریات برخی اصلاحطلبان درخصوص برخی مسائل ملی و مبتلا به کشور نگاهی میاندازیم، متوجه میشویم که اینها در شطرنج سیاست بازی را باختهاند و با حرکاتشان هم سبب میشوند هزینههایی به نظام تحمیل و هم کاری کنند که خود را به آخر خط فعالیت سیاسی سوق دهند و تبدیل به مهرهای سوخته شوند.
تاریخ چهل و چند ساله جمهوری اسلامی ایران تا امروز چند نوبت شاهد شرایطی بوده است که اعتراضات، مرزهای امنیت را پشتسر گذاشته و نظم اجتماعی را مختل کرده است. حوادث سال ۷۸ و ماجرای کوی دانشگاه، اغتشاشات ۸۸، آشوبهای آبان ۹۸ و اغتشاشات سه ماهه اخیر را میتوان نقطه عطفی دانست که گروهی از سیاستمداران با مواضع خود نشان دادند آنجا که باید و شاید امنیت را در اولویت قرار ندادهاند، بلکه آن را به خطر انداختهاند. حوادث این روزها نشان میدهد که آنان همان منافقان نقاب زده و تغییر نام داده هستند که طی این مدت هماهنگ با رسانههای وابسته به رژیمصهیونیستی و سعودی، روباه پیر و امریکا تحریک به اغتشاش و خشونت کردند و آشوب و جنایت را اعتراض مدنی جا زدند. آنها گرا دهنده تحریم ملت به دشمن بودند و هشت سال اقتصاد کشور را دچار عقبگردهای جدی کردند و امروز دم از زندگی برای مردم میزنند و اشک تمساح میریزند، همانا که با ادامه نفوذ در نظام، خیانات و جنایات خود را به پای جمهوری اسلامی مینویسند و مردم را به اغتشاش علیه جمهوری اسلامی میخوانند. اینک این سؤال پیش میآید، چرا زمانی که بایدن علیه نظام و در حمایت از آشوبگران و براندازان حرف میزند، راه خود را از او جدا نمیکند یا موضعی نمیگیرند؟ چرا زمانی که تجزیهطلبان به میدان میآیند و به وضوح از اغتشاشات حمایت میکنند، راه خود را جدا نمیسازند؟ اگر یک سیاستمدار، تمامیت ارضی کشور برایش خط قرمز نباشد پس چه چیز میتواند او را پایبند به منافع ملی و امنیت داخلی معرفی کند؟
مروری بر اتفاقات روزهای اخیر و مواضع آنها درخصوص مسائل کشور، از قبیل برجام، آشوبهای اخیر و سیاهنمایی دستاوردهای جمهوری اسلامی و حتی درخصوص قاتلان شهدای امنیت مثل توئیت شاذ! شکوریراد، سخنگوی جبهه اصلاحات و از آتشبیاران معرکه اخیر یا رهامی و بقیه را که میخوانیم، متوجه میشویم بیشتر این نظرات شاید به اندازه همان شطرنج برای ذهن خستهکننده و مضر شده و ویروس ضدامنیت ملی و ضدارزشهای نظام جمهوری اسلامی دامنگیر جناح اصلاحات شده است و این ویروس یکی پس از دیگری آنها را آلوده میکند و از شارلی ابدو تا فارسیزبانان خارجی بیبیسی و سعودی نشنال همه دست به دست دادهاند تا به نظام خدشهای وارد کنند و در سه ماه اخیر تا توانستهاند برای ضربهزدن به زندگی و جان، ناموس، مال و کسبوکار مردم از سوی آشوبگران داعشی زمینهای فراهم کردند. ابتدا در ظاهر از آزادی و زن و زندگی گفتند، اغتشاش که شد تا توانستند از اغتشاشگران حمایت کردند و حمایت از حق اعتراض را جار زدند و اینک که مجازات قاتلان شروع شده است، از دولت میخواهند که تلاش کند زمینههای قانونی اعتراضات را فراهم تا مردم بتوانند در چارچوب قانون، خواستهها و اعتراضات خود را نسبت به مسائل مختلف کشور بیان کنند. اگر هم فردی در حین تظاهرات مرتکب قتل و ضرب و جرح کسی هم شد، کاری به کار او نداشته باشید و احیاناً تنها از بعد حقالناسی با مطالبه اولیای دم و صاحبان حق میتوان نسبت به مجازات آنها اقدام کرد.
خدا را شکر میکنیم که ملت قدرشناس ایران قدر این نظامی را که با خون هزاران عزیز و بهترین فرزندان این مملکت به ثمر نشسته است، میداند و با بصیرت گوش به فرمان رهبر و مقتدای خود به سمت مسیر روشن آینده حرکت میکند و بدخواهان را به خدا وامیگذارد.
