مستند تحسین شده «هیچ کس منتظرت نیست»، که به بررسی آسیبهای اجتماعی بانوان میپردازد، با حضور دوستداران سینمای مستند در پردیس سینما آزادی برگزار شد.
المیرا شریفی مقدم، مجری دومین پاتوق مستند، پس از نمایش مستند «هیچکس منتظرت نیست»، گفت: «هیچکس منتظرت نیست» امید، جسارت و شجاعت را به تصویر کشیده است و رگههایی از زندگی با حضور عزیزانی که در تمام صحنههای اثر حضور دارند، از کوچک تا بزرگ، همچنان حفظ میشود. دوست دارم بگویم برخلاف اسم مستند کسی هم میتواند برای همه مصرفکنندگان که شاید تهخطی هم شده باشند، منتظر بماند.»
اسلام زاده نیز در سخنانی با بیان اینکه «هیچکس منتظرت نیست» اثری دینی است، گفت: «در آموزههای دینی ما به صراحت آمده است که هرکس تنها یک نفر را نجات بدهد، انگار کل بشریت را نجات داده است. در حال حاضر مشکل این است که افراد تصمیمگیر به دنبال نجات یک نفر و برگشت او به خانواده نیستند و میخواهند همه را یکجا نجات بدهند. از سوی دیگر باید بگویم عنوان مستند، اعتراضی به همه ما است، بدین معنی که اگر کسی قصد دارد بازگردد چرا ما منتظرش نیستیم؟»
در ادامه احمد بخارایی، جامعهشناس و استاد دانشگاه نیز در سخنانی عنوان کرد: «بر اساس آماری که توسط مجامع بینالمللی اعلام شده است، متوسط سالهایی که یک خانم اولین مصرف را دارد تا زمانی که به صورت دائم معتاد میشود، دو سال و این مسئله برای آقایان هشت سال است. در حقیقت زنان معتاد شش سال زودتر از مردان معتاد وارد گردونه آسیبپذیری جدی میشوند. این مسئله تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله عاطفهورزی و بحث ساختار خانواده در سطح تحلیل خرد است. خانواده (منظور الگوهای رفتاری است) بازتاب فرهنگ بیرونی است، یعنی اینگونه نیست که یکشبه الگوها متولد و خلق شود و دوباره یکشبه از صحنه تعاملات اجتماعی پا بیرون بگذارد.»
بخارایی با بیان اینکه تجربههای خارج از کشور نشان میدهد که آسیبها از دو طریق نیروهای مردمی و سازمانها و نهادها قابل ترمیم است، بیان کرد: «متأسفانه سازمانها و نهادها علاوه بر نداشتن ارتباط ارگانیک با یکدیگر، خود فاقد کارکرد لازم هستند. وقتی در یک سازمان متخصص در جای خودش نباشد، به تحقیقات اجتماعی توجه نشود و برچسب تشویشگری و سیاهنمایی به نتایج تحقیقی که نشاندهنده لایههای پنهان آسیبزا و دردآور از یک جامعه باشد، بزنند، بود و نبودشان تفاوتی با یکدیگر ندارد.»
