اثری که هم اینک در معرفی آن سخن میرود، خاطرات آیتالله سیدعلیاصغر دستغیب از عالمان انقلابی شهر شیراز است که از سوی مرکز اسناد انقلاب اسلامی نشر یافته است. ناشر در دیباچه خویش بر این اثر، در باب اهمیت تدوین و انتشار این دست از آثار، چنین آورده است: «با آنکه خاطرهنویسی و خاطرهگویی در روزگار ما مورد قبول و توجه جدی قرار گرفته، اما به معنای امروزین آن، رواج و سابقه چندانی در ادب و تاریخ این سرزمین نداشته است. در آثار گذشتگان رد و نشان خاطرهنویسی را میتوان در زندگینامهها، تذکرهها، سفرنامهها، وقایعنامهها و امثال آن جستوجو کرد. خاطرات بنا بر اتفاق تاریخشناسان، از جمله منابع مهم تاریخی به شمار میآید. خاطرهها و خاطرهنگاشتهها از حیث نقش و حضور راوی در وقایع و مقاطع تاریخی، فراگیری موضوع و محتوا، چگونگی نقل و نگارش و توجه صاحب خاطره به رعایت دقت در نقل و پرهیز از دیگرگوننمایی، ارزش و اعتبار مییابند. نهضت اسلامی ملت ایران به رهبری امام خمینی (ره) هم در ذیل و تداوم تاریخ اسلام و قیامهای حقطلبانه شیعه و هم در گستره تاریخ ایران و دوران معاصر، از چنان عظمت و اهمیتی برخوردار است که سالهای سال باید در آن مطالعه و مداقه شود. در این میان شناخت چند و، چون حوادث پیدا و پنهانی که از نخستین بارقههای قیام تا انفجار نور به وقوع پیوسته، به طریق اولی بر ذمه زبان و قلم آنانی است که در بطن و متن این واقعه بزرگ حضور داشتهاند. نقل، نگارش و تدوین خاطرات و مشاهدات انسانهای آزاده و برانگیختهای که از طلیعه قیام یاریگر رهبری و نهضت بودهاند، میتواند روشنگر نکتهها و ناگفتهها و شناسای تلاش و همت ایشان باشد و فراتر از این در بازشناسی و پژوهش تاریخ جامع انقلاب اسلامی به کار آید....»
راوی خاطرات نیز در یادداشتی بر این دفتر، نکات ذیل را مورد اشاره قرار داده است: «انقلاب اسلامی ایران به رهبری حضرت امام خمینی (قدسسره)، قیامی الهی بود که در امتداد خط حرکت انبیای عظام و خصوصاً حضرت ختمی مرتبت محمدمصطفی (ص) و ائمه معصومین (ع) به وقوع پیوست. میلیونها انسان حقطلب با ندایی آشنا، همچون دریایی خروشان جاری شدند و با نیروی ایمان نشئت گرفته از قدرت لایزال حقتعالی، به پیروزی رسیدند و همچنان برای حراست از رهاوردهای عظیم انقلاب افتخارآفرین خود، یعنی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی ثابت و استوار ایستاده و به عنوان ملتی مقاوم و ایثارگر، الگوی جهانیان شدند. اینجانب در این میان، قطرهای از آن دریای بیکران بودهام و اگر در سایه الطاف الهی و برکات اولیای بزرگوارش گامی ناچیز برداشتهام، هرگز قابل خطور به خاطر نیست، تا چه رسد که لایق تحریر باشد. لکن با توجه به توضیحات کتبی یا حضوری بعضی مسئولان گرانقدر مبنی بر ضرورت ثبت و ضبط وقایع انقلاب و درخواست ارسال مکتوبی از خاطرات، احساس وظیفه نموده و این مجموعه را تهیه کرده و تقدیم داشتم. شایان ذکر است قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، ساواک شیراز به وسیله مردم مؤمن و انقلابی تسخیر و اسناد و مدارک، توسط اشخاص مختلف از آن محل خارج گردید. در همان اثنا یکی از خواهران تلفنی اطلاع داد پرونده اینجانب در منزل ایشان است و متعاقباً آن را به خودم تحویل داد که پس از پیروزی انقلاب و تهیه فتوکپی از صفحاتش اصل آن را به محلی که جهت جمعآوری و نگهداری اسناد و مدارک تعیین شده بود، بازگردانیدم. بنابراین اسنادی که در آخر این نوشتار بازنویسی شده، نسخههایی از فتوکپی همان پرونده است. با توجه به لزوم ارائه اصل اسناد، نمونههایی نیز در بخش ضمائم، به صورت پالایش نشده آن آمده است....»
