جالب است که نویسنده که نام سید را هم یدک میکشد، هیچ توهینی به مذهب و امام هشتم در فیلم حس نکرده است و در ابتدای مطلب با استخدام کلماتی کاملاً مثبت به استقبال توصیف فیلم میرود؛ «خوشساخت، روان، جذاب، چارچوبدار، قابل قبول، خوب، بالاتر از حد مطلوب، موفق، برجسته، تأثیرگذار، اوج هنرمندی کارگردان، بینظیر و واقعی.»
نویسنده حتی در بخشی از فیلم، نگران سلامت خانم امیرابراهیمی هم شده است (آنجا که سعید حنایی در حال خفه کردن خانم روزنامهنگار است) و حتی بازی روسپیان حومه مشهد از نظر وی برجستگی خاصی داشته است!
نویسنده نشریه اصلاحطلب صدا با اینکه به صراحت اذعان میکند مواضع و سخنان کارگردان در نشست مطبوعاتی فیلم به اینکه فیلم در وهن امام هشتم و مذهب ساخته شده دامن زده است، در عین حال اصرار دارد این برداشت را یک پیشقضاوت عجولانه بداند که صرفاً رسانههای حکومتی در داخل ایران به آن دامن زدهاند.
نویسنده این متن، همتی وصفناپذیر برای تبرئه کارگردان به خرج داده است و رطب و یابس را به هم بافته تا القا کند عنکبوت مقدس فیلم خوبی بوده، اما حزباللهیهای داخل ایران، آن را ضدمذهب و ضدامام هشتم جا زدهاند! به این جملات دقت کنید: «سعید حنایی به دلیل اینکه قربانیان خود را در چادر میپیچید و با طنابی آن را میبست، به قاتل عنکبوتی تشبیه شد و این تعبیر در دهانهای مردم چرخید و روی این پرونده ماند. کارگردان وای بسا گرافیست و تدوینگر فیلم هم خواسته یا ناخواسته با افزودن پسوند مقدس به عنکبوت و هلیشات از حرم امام رضا به این سوءتفاهم دامن زدهاند.»
نویسنده در حالی میکوشد توهین به امام هشتم و مذهب را در فیلم عنکبوت مقدس سوءتفاهم جا بیندازد که تا به حال هیچکدام از عوامل فیلم تا این اندازه که نشریه اصلاحطلب برای آن همت گمارده در جهت تبرئه خود و فیلم برنیامدهاند. به بخش دیگری از این دفاعیهای که لابد مخاطب را نادان فرض کرده است، دقت کنید: «در مجموع کل فیلم چند ثانیهای بیشتر از حرم امام رضا دیده نمیشود و حتی وقتی قاتل در سخنان خودش به حرمت شهر امام رضا اشاره میکند هم به بیننده القا نمیشود که این امام رضاست که آمر چنین قتلهایی است!» یعنی کارگردان بهزعم نویسنده اینجای فیلم در القای پیام اصلی موفق نبوده است.
بهزعم نویسنده «فیلمساز از مقطعی از جمهوری اسلامی با عنوان بهار مطبوعات رونمایی کرده که در آن قتلها و جنایاتی که در تاریکخانهها صورت میگرفت به مطبوعات راه یافته است» در حالی که اساساً ژورنالیسم حوادث در ایران هرگز تابعی از تحولات سیاسی نبوده و دوم خرداد صرفاً شاهد رشد بعد سیاسی و پوپولیستی روزنامهنگاری در ایران بوده است. به زعم نویسنده «عنکبوت مقدس در واقع یک سپاسگزاری از نسل روزنامهنگاران جوان و بهزعم او شجاعی بوده که به مدد دوم خرداد و اصلاحات در جامعه منشأ خیرات و برکات زیادی شدهاند» و البته از همین جملات میتوان ریشهبخشی از شیفتگی وی به فیلم را فهمید.
نویسنده در ادامه اعتراف میکند که «فیلمساز عمداً در فیلم با وجودیکه پزشک قانونی بر تجاوز به مقتولان پیش از مرگ اذعان کرده به این موضوع اشارهای نکرده و از آن عبور کرده است.» در واقع نویسنده ذوقزده نشریه صدا تلویحاً به این اعتراف میکند که فیلمساز ترجیح داده انگیزه قتلهای سعید حنایی در ذهن مخاطب اعتقادات مذهبی جلوه داده شود و از آنجا که این با تجاوز پیش از قتل همخوانی ندارد از کنار آن عبور کرده است. جالب است که نویسنده صراحتاً به این موضوع اعتراف میکند که «فیلمساز تلاش کرده است انگیزههای یک فرد مذهبی، پاک، مؤمن و متشرع درست و حسابی را جلوی دوربین ببرد، حال آنکه تحقیقات پرونده چنین چهرهای را از وی واقعی نمیداند.» با این حال نویسنده اذعان دارد که فیلمساز تلاش محدودی برای نشان دادن این اختلالات در قاتل نشان داده و مجموعاً برای پیشفرضهایی که داشته چندان به اصل روایت و حقیقت وفادار نمانده است.
تعریف و تمجید نشریه اصلاحطلب از قابلیتهای فنی فیلم عنکبوت مقدس در حالی است که این فیلم از نظر کارشناسان و منتقدان حاضر در «کن» نیز امتیاز پایینی گرفته است.
