شهید صیاد شیرازی سخنرانی جالبی در خصوص عملیات مرصاد دارد که غالباً در اردوهای راهیاننور غرب کشور، برای زائران پخش میشود. ایشان میگوید «ما اگر میخواستیم این همه منافق را از همه جای دنیا جمع کنیم تا آنها را یکجا از بین ببریم، کاری نشدنی بود. اما به خواست خدا خودشان با پای خودشان به قتلگاهشان آمدند و بسیاری از آنها در آنجا نابود شدند.» عملیات مرصاد یک معجزه الهی برای روزهای پایانی دفاع مقدس بود. زمانی که احساس میشد جنگ با تلخی نوشیدن جام زهر به پایان خواهد رسید، ناگهان یک فتح عظیم و شیرین نصیب ملت ایران شد. منافقین به عنوان یکی از خبیثترین دشمنان ملت ایران، در روزهای آخر جنگ تقاص سالها خیانت به کشورشان را پس دادند.
خانههای تیمی
تابستان سال ۶۰ با وقایع تلخی شروع شد. درست در آخرین روزهای خردادماه همین سال، منافقین وارد فاز قیام مسلحانه یا همان میلیشیا شدند که خیلی زود از سطح خیابانها جمع شد، اما خزیدن آنها در خانههای تیمی، مشکلات عدیدهای را برای نظام نوپای اسلامی که به تازگی درگیر یک جنگ ویرانگر شده بود، فراهم آورد. وقتی نفاق در خیابان اسلحه میکشید، میشد او را دید، تعقیب کرد و از بین برد، اما زمانی که از دیدهها پنهان شدند، جنگی فرسایشی را آغاز کردند که تا مدتها ادامه یافت. سالهای نخستین دهه ۶۰، روزهای تلخی بر ملت ایران گذشت. دوران ترورها شروع شد و از فاجعه هفتم تیر گرفته تا هشتم شهریور، ایران اسلامی از مسئولانش تا مردم عادی، شهدای زیادی داد.
۱۲ هزار شهید ترور
یکی از عجیبترین جنایتهایی که یک گروهک میتواند علیه مردم خود انجام دهد، ترور شهروندان بیگناه است. طبق آمارهای رسمی از ۱۶ الی ۱۷ هزار شهید تروری که در ایران وجود دارد، سازمان منافقین به تنهایی ۱۲ هزار نفر را به شهادت رسانده است. آنها در یک مقطع سعی میکردند سران نظام را هدف قرار بدهند، بهشتی و یارانش، رجایی و باهنر و ترور نافرجام مقام معظم رهبری و... بخشی از این ترورها بود که البته در همین ترورها هم پیش میآمد که مردم عادی قربانی شوند، اما پس از آنکه نفاق از این حرکتش نتیجه نگرفت، طرح ترور مردم عادی به عنوان پشتیبانان نظام اسلامی را کلید زد. از همین جا، صدها و بلکه هزاران نفر در آتش کینه منافقینی سوختند که حتی به زنها و بچههای کوچک نیز رحم نمیکردند. فاجعه بمبگذاری در میدان راهآهن تهران، میدان امام خمینی، نماز جمعه و... دهها و صدها مورد دیگر، از جمله اقدامات کور منافقین است که مردم عادی را نشانه گرفته بودند.
تقاص در مرصاد
از اواسط دهه ۶۰ که اطلاعات سپاه توانست ضربات مهلکی به منافقین حاضر در داخل کشور وارد کند، اغلب آنها به کشورهای اروپایی و سپس عراق فرار کردند. در این دوران منافقین علاوه بر نفوذ در جبههها به جهت لو دادن عملیات رزمندگان و همین طور همکاری با استخبارات عراق برای بازجویی و جاسوسی کردن از اسرای ایرانی، دوشادوش ارتش بعث عراق با جبهه خودی میجنگیدند.
به قول شهید صیاد شیرازی اگر ما در آن روزها میخواستیم همه منافقین را از جای جای جهان جمع کنیم تا آنها را به سزای عملشان برسانیم، کاری نشدنی بود. اما وقتی رجوی فراخوان تجمع منافقین برای شرکت در عملیات فروغ جاویدان را صادر کرد، بسیاری از همین منافقین با پای خود به عراق آمدند و صبح روز سوم مردادماه با هیجان در میدان صبحگاه پادگان اشرف صف کشیدند. دو روز بعد آنها وقتی در جاده اسلام آباد به کرمانشاه گیر افتادند و در آتش قهر رزمندگان سوختند، شاید به یاد میآوردند روزهایی را که چگونه با بمبگذاری و ترورهای کور، هموطنانشان را به خاک و خون میکشیدند و به شهادت میرساندند.
