مباحثه‌ای با فوکویاما

فرانسیس فوکویاما اخیراً در مقاله‌ای در مجله فارین افرز نوشته بود که شهروندان اوکراینی حاضرند برای آرمان‌های لیبرال جان دهند. لیبرالیسم، مکتبی است که اساساً با جهان آخرت کاری ندارد.
در توئیتی در پاسخ او نوشتم: «‏لیبرالیسم، آنگونه که میزس تعریفش می‌کند، آموزه‌ای است که کاملاً معطوف به رفتار انسان‌ها در این جهان و افزایش رفاه مادی آنهاست. فرانسیس فوکویاما باید به ما بگوید چگونه اوکراینی‌ها با «مرگ برای آرمان‌های لیبرال» به «رفاه مادی» می‌رسند؟!»
فوکویاما پاسخ داده است که این، نشان‌دهنده فقر تعریف «میزس» از لیبرالیسم است و او دغدغه آزادی سیاسی نداشت. آنان که با آرای میزس آشنایند، بلاتردید از ادعای فوکویاما برآشفته خواهند شد. در پاسخ، از او خواستم اولاً ادعایش مبنی بر اینکه میزس دغدغه آزادی سیاسی نداشته را اثبات کند. ثانیاً بر فرض که سخن او صحیح باشد. چگونه داشتن دغدغه آزادی سیاسی جان دادن برای این آرمان را توجیه می‌کند؟ آیا اوکراینی‌ها با جان دادن، به آزادی سیاسی می‌رسند؟
‏این بحث را ان‌شاءالله ادامه داده و ترجمه‌اش را منتشر خواهم کرد. شاید مباحثه با یکی از نظریه‌پردازان اصلی لیبرالیسم، فرصت خوبی برای نمایش کاستی‌های معرفت‌شناختی، هستی‌شناختی و انسان‌شناختی این مکتب باشد.