از دوم خرداد ماه که حادثه متروپل اتفاق افتاد اخبار ضد و نقض زیادی در این باره منتشر شدهاست. این اولین بار نیست که چنین رویدادی رقم میخورد و اطلاع رسانی درست درباره آن با بحران میشود و مشخص هم نیست دامنه آن تا چه زمانی میخواهد ادامه داشته باشد. اتفاقهایی مثل مرگ ۳۰ ملوان ایرانی در حادثه کشتی سانچی که شنبه ۱۶ دی ۱۳۹۶ اتفاق افتاد، مرگ ۴۳ معدنچی در انفجار معدن یورت آزاد شهر که چهارشنبه ۱۳اردیبهشت۱۳۹۶ رقم خورد، تصادف دو قطار مسافربری در محور سمنان به دامغان که جمعه ۵آذر ۱۳۹۵ به وقوع پیوست و مرگ ۴۷ مسافر را رقم زد، حادثه پلاسکو که پنجشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۵ اتفاق افتاد و ۱۶ آتش نشان و شششهروند در جریان حادثه فوت شدند، حادثه سینای اطهر که ۱۰ تیر سال ۱۳۹۹ اتفاق افتاد و ۱۹ پزشک و پرستار را به کام مرگ کشاند و اتفاقهایی از این دست که مرگ جمعی شهروندان را رقم میزند. تجربه نشان داده این اتفاقها چیزی جز تأثر و همدردی عمومی به همراه نداشته و بعد از مدتی به فراموشی سپرده میشود. موضوع دیگر در این باره نارضایتی عمومی از تحت پیگرد قرار نگرفتن مقصران این حوادث است که خود جای بحث بسیار دارد که رضایت افکار عمومی را در این باره به همراه نداشته است.
تشکیل دادن یک ستاد خبری همزمان با وقوع حادثهای با دربرگیری زیاد میتواند مزایای زیادی داشته باشد که مهمترین آن جلوگیری از انتشار اخبار غیررسمی است که این اخبار همواره به حاشیههای بسیاری دامن میزند و منجر میشود، بخشی از توان متولیان امر صرف رفع ابهام از اخبار نادرست شود. با وجود اینکه همواره پیامدهای ناگوار اخبار نادرست متوجه جامعه میشود، اما هیچ ارادهای برای توجه به این مهم وجود ندارد که همزمان با وقوع چنین حوادثی ستادی خبری تشکیل و اخبار درست از زبان سخنگوی تعیین شده در اختیار مردم قرار گیرد. خط سیر خبرهایی که در رسانههای معاند دنبال میشود به خوبی نشان میدهد دامنه هدایت مخاطبان بر اخباری تمرکز دارد که در شبکههای غیررسمی در حال انتشار است. بدیهیاست مخاطبان رسانهها وقتی اخبار درست یا مورد نیازشان را در رسانههای رسمی پیدا نمیکنند، دامنه تمرکزشان روی اخباری دنبال میشود که در رسانههای غیررسمی به اشتراک گذاشته میشود.
