هر چند عملیات کربلای ۸ در هجدهم فروردین ۱۳۶۶ در رده عملیات بزرگ به شمار نمیرود، اما این حمله نیمه گسترده در یک منطقه حساس و در زمانی حساستر انجام گرفت. منطقه شلمچه که نزدیکترین مرز به شهر بصره است از شروع جنگ حساسیتهای خاص خود را داشت. از این رو هر متر پیشروی در این منطقه برای دو طرف درگیری حائز اهمیت بود و از طرف دیگر ۱۸ فروردین که مصادف با سالروز تشکیل حزب بعث عراق بود، این مناسبت نیز باعث شد تا رژیم بغداد نگاه ویژهای به این عملیات داشته باشد.
نوروز سال ۱۳۶۶ تازه از راه رسیده بود که پنج لشکر از نیروهای ایرانی مأموریت پیدا کردند برای تحکیم دستاوردهای عملیات کربلای ۵ در شرق بصره عملیات محدودی را انجام بدهند. این عملیات در یک منطقه استراتژیک صورت میگرفت. شرق بصره همان جایی بود که تنها یک ماه قبل در جریان عملیات کربلای ۵، ایران و عراق هزاران نفر از نیروهای خود را در محدوده شملچه و پنج ضلعی از دست دادند؛ بنابراین با شروع عملیات کربلای ۸ حساسیتها روی آن آغاز شد و بسیاری از رسانههای بینالمللی ضمن پرداختن به این حمله محدود، آن را بازتاب دادند.
ایران عملیات خود را در ۱۸ فروردین ۱۳۶۶ آغاز کرد. زمان عملیات به جهت نزدیکی آن به پایان عملیات کربلای ۵ انتخاب شده بود. همانطور که گفته شد قصد ایران در هم شکستن قوای دشمن در منطقه و پیشروی تا آن حدی بود که حاشیه امنیتی را برای متصرفات کربلای ۵ ایجاد کند. به همین منظور مرحله اول عملیات در شمال آبگرفتگی جزیره بوبیان انجام گرفت. گردان علیاکبر (ع) از لشکر ۱۰ یگان خطشکن بود. به دنبال این گردان، واحدهای دیگری از لشکرهای ۳۳ المهدی، ۲۵ کربلا، ۳۱ عاشورا و ۱۹ فجر نیز وارد عمل شدند. سرعت عمل نیروهای ایرانی باعث شد تا قبل از هوشیاری دشمن، بخشی از منطقه عملیاتی به تصرف درآید.
منطقه مورد مناقشه چیزی در حدود یک کیلومتر مربع بود، اما فشار دشمن برای بازپسگیری همین محدوده کم وسعت به قدری زیاد بود که شاید بتوانیم آن را در تاریخ جنگ بینظیر بدانیم. عراق نمیخواست بعد از کربلای ۵، شکست دیگری را در منطقه حساس شرق بصره از ایران متحمل شود. از طرف دیگر حمله ایران در زمان خاصی صورت گرفته بود که برای بعثیها معانی بسیاری داشت؛ کربلای ۸ درست در سالروز تشکیل حزب بعث عراق آغاز شده بود.
مسئله تاریخی «تشکیل حزب بعث» برای رژیم صدام اهمیت فوقالعادهای داشت. آنها خود را یک دولت انقلابی میدانستند و سرمنشأ این انقلاب را وامدار تشکیل حزب بعث معرفی میکردند. از این رو بعثیها سعی کردند تا با انجام حملات هوایی به دیگر نقاط کشورمان، آنقدر فشار وارد کنند که از بازتاب عملیات در چنین روز خاصی ممانعت به عمل آورند، بنابراین نیروی هوایی عراق بلافاصله به تأسیسات نفتی جزیره سیری که یکی از مبادی صادرات نفت ایران بود، حمله کرد و خسارات قابل ملاحظهای را به آن وارد آورد، به گونهای که تا ساعتها بهره برداری از اسکله مذکور امکان پذیر نبود.
به رغم فشاری که دشمن برای بازپسگیری مناطق از دست رفته انجام داد، نتوانست نیروهای ایرانی را به مواضع قبلی برگرداند. تلفات دشمن در این عملیات حدود ۵ هزار نفر گزارش شد که نشان میدهد بعثیها برای عدم پذیرش شکست در شرق بصره آن هم در سالروز تأسیس حزب بعث تا چه میزان حاضر به دادن هزینه بودند.
پس از پایان عملیات کربلای ۸، عراق اعلام کرد هیچ نقطهای را در منطقه عملیاتی از دست نداده است. این تلاش تبلیغاتی نیز در برابر همان حساسیتهای عملیات کربلای ۸ صورت میگرفت، اما نهایتاً پس از اتمام و تبیت عملیات، ایران از خبرنگاران خارجی دعوت کرد تا از مناطق آزادشده دیدن کنند.
