سپری کردن خدمت مقدس سربازی همواره یکی از معضلات جدی برای ورزشکاران به خصوص فوتبالیستها بوده است، چراکه بازگشت به سطح حرفهای بعد از دوری دو ساله از میادین ورزشی به ویژه در حوزه قهرمانی برای ورزشکارانی که عموماً از سنین نوجوانی در میادین ورزشی بودند کار سادهای نیست و به همین دلیل قانون سرباز ورزشکار وضع شد تا ورزشکارانی که در سطح قهرمانی در مدت معینی قادر به انجام فعالیت حرفهای هستند، براساس این برنامهریزی علاوه بر سپری کردن خدمت سربازی، از فعالیتهای حرفهای ورزش نیز دور نباشند. با این وجود گریزی از سپری کردن این دوران وجود ندارد و به رغم تمام تسهیلاتی که برای ورزشکاران در نظر گرفته شده است، آنها نیز باید مثل دیگر افراد جامعه دو سال سربازی خود را پشت سر بگذارند حتی اگر بنا به دلایلی دیرتر و با شرایطی به مراتب سادهتر از سایرین. با این وجود، اما این نگرانی همواره برای بسیاری وجود داشته که سپری کردن دو سال خدمت سربازی آنها را از زندگی عقب میاندازد. این داستان شاید برای افراد تحصیلکرده یا دیگر نفرات جامعه صدق کند، اما در خصوص ورزشکاران به خصوص فوتبالیستها خیلی مصداق ندارد، زیرا با توجه به شرایط ورزش حرفهای تسهیلات قابل توجهی برای آنها در نظر گرفته شده که مهمترین آن علاوه بر عقب انداختن این دوران، سپری کردن دوران خدمت در تیمهای نظامی است. با این حال، اما همچنان هجمههای زیادی را از سوی فوتبالیستها شاهد هستیم. حال آنکه شرایط فوتبالیستها در این مورد به مراتب سادهتر از سایر ورزشکاران است، به طوریکه برای نمونه علیرضا کریمی، ملیپوش کشتی ایران که از مصاف با حریف اسرائیلی سر باز زد به گفته خود از برجک نگهبانی برای رفتن روی تشک مسابقه پایین آمده بود، اما نهایت خدمت فوتبالیستها بازی کردن در تیمهای نظامی است و عقد قراردادهایی که البته دیگر نمیتواند نجومی باشد و بیشک تمام اعتراضها نیز در واقع به این مورد است!
