با توجه به خاطراتی که از شهید حاج محمد صفری در این شماره از صفحه ایثار و مقاومت منتشر کردیم، یادمان افتاد که حدود دو سال پیش خبر رسید خانواده شهید محمد صفری (ایشان هیچ نسبتی با شهید حاج محمد صفری ندارد) پس از ۳۹ سال از وجود مزار شهیدشان در بهشت زهرا مطلع شدند. ماجرای این اتفاق جالب را سردار قاسم صادقی برایمان بازگو کرد که باز نشر این اتفاق جالب را با توجه به تشابه اسمی دو شهید تقدیم حضورتان میکنیم.
آذر ۱۳۵۹ یک تک محدود را در منطقه عملیاتی آبادان انجام دادیم. اما هنگام بازگشت پیکر تعدادی از شهدا در همان منطقه باقی ماند. سال بعد وقتی بنیصدر از ایران فرار کرد و بچههای سپاه و بسیج آزادی عمل بیشتری پیدا کردند، مجدداً به همان منطقه حمله کردیم و پیکر شهدا را بازگرداندیم. پیکر شهید محمد صفری هم جزو همین شهدا بود. آن زمان پلاک و کارت شناسایی و این چیزها آن طور که باید نبود. خیلیها را از روی لباسشان شناسایی میکردیم. من پیکر شهید صفری را شناختم و، چون میدانستم اهل تهران است، او را برای دفن به تهران فرستادم. بنیاد شهید هم همان اطلاعات سادهای که ما از این شهدا داشتیم را روی سنگ مزارشان نوشت و دفنشان کرد.
گذشت تا بعد از ۳۹ سال خواهر شهید مهدی ربانیزاده که پیکر برادرش در کنار مزار شهید صفری دفن است، از طریق دوستان پیغام داد که به آقای صادقی بگویید مزار دو شهیدی که با برادرم دفن شدهاند خانوادههایشان ۳۹ سال است سر مزارشان نمیآیند. انگار از محل دفنشان اطلاعی ندارند. گفتند اگر میشود بگردید و خانوادههایشان را پیدا کنید. با این پیغام بود که من به بنیاد شهید رفتم و گفتم نزدیک به ۵۰۰ شهید در منطقه عملیاتی آبادان داریم و تعداد قابل توجهی از اینها و خانوادههایشان را پیدا کردهام و خانوادههای شهدا به منطقه میآیند و خاطراتی گفته میشود. درخواست کردم که خانواده این دو شهید را هم پیدا کنند.
لیست بنیاد شهید را چک کردم و گفتم ببینید چند شهید با نام محمد صفری دارید. حدود ۱۵ شهید همنام پیدا شد. گفتم ببینید این شهدا کجا شهید شدهاند. زدیم و همه را شناسایی کردیم جز یک نفر که جلویش نوشته شده بود مفقودالاثر. گفتم این کجا مفقودالاثر شده است؟ گفتند در ذوالفقاریه آبادان در تاریخ ۱۹ آذر ۵۹. گفتم من این شهید را میشناسم و پیکرش را من به تهران فرستادم! اما حالا در لیست جلوی نام شهید مفقودالاثر خورده است! ما این شهید را میشناسیم و خودمان پیکرش را به خاک سپردهایم. من اطلاعات خانوادگی شهدا را داشتم و به خانواده شهید زنگ زدم و گفتم از همرزمهای محمد هستم. اول باور نمیکردند.
گفتند ۳۹ سال است که به ما میگویند شهید مفقودالاثر است و شما از کجا ایشان را میشناسید؟ توضیح دادم که خودم پیکر شهید را تفحص کردم و مدتی با او همرزم بودم. بعد که مشخصات دقیق شهید را دادم خانوادهاش نیز حرفم را تأیید کردند. گفتند میخواهیم ببینیم شهید کجا دفن است. پس از هماهنگیهای لازم با بنیاد شهید، همسر شهید را پس از ۳۹ سال بالای سر مزار شهید محمد صفری بردم. بعد از ۳۹ سال این خانواده از چشمانتظاری درآمدند. آنجا گفتم دوست دارید به آبادان بیایید و محل شهادت شوهرتان را ببینید. ایشان موافقت کرد و در آبادان هم با حضور خانواده شهید مراسمی گرفته شد. در سنگری که به نام سربازان منقضی ۵۶ ساختهام همسر شهید را بردم و محل شهادت را نشان دادم. آنجا برای شهدایی که از اول جنگ از گروههای مختلف در جنگ حضور داشتند سنگرهایی درست کردهام. مثلاً الان سنگر کمیته انقلاب اسلامی، سنگر ژاندارمری، شهربانی و سایر گروهها را در منطقه داریم. محل استقرار شهید صفری هم مشخص است که نشان خانواده شهید دادیم.
