محمد صادقی
رسول صدرعاملی به مرور خاطرات سینمایی خود از جمله ساخت فیلم «گلهای داودی» از مهمترین آثار سینمایی دهه ۶۰ پرداخت.
موزه سینما به مناسبت زادروز صدرعاملی، کارگردان شناخته شده سینما، گفتوگویی را که با وی در بهار امسال انجام داده بود، منتشر کرد. در این گفتگو صدرعاملی از دوران کودکی تا چگونگی ورود به دنیای سینما و آثار مهم سینمایی که کارگردانی کرده گفته است. بخشی از گفتوگوی موزه سینما با این کارگردان به ماجرای ساخت فیلم سینمایی «گلهای داودی» اشاره دارد. صدرعاملی درباره این فیلم به فریدون جیرانی که وظیفه مصاحبه را بر عهده دارد، میگوید: «گلهای داودی مهمترین فیلم من است، در «رهایی» شما فیلمنامه را نوشتید و به من کاری نداشتید و دلیلش این بود که هیچ سکانسی در تهران نبود و همه در جنوب گرفته شده بود، اما در «گلهای داودی» از لحظه پیدایش قصه با من همراه بودید.»
وی در ادامه میگوید: «شما معتقد بودید «گلهای داودی» به خاطر شرایط نابینایی، یک گریم خیلی حساس و مهم میخواهد به همین دلیل عبدالله اسکندری و همچنین عباس گنجوی را معرفی کردید و من آنها را سر همین فیلم شناختم و رفتیم سراغ بهترینهای تئاتر از جمله زندهیاد جمشید مشایخی و جعفر والی، فقط بیژن امکانیان از گروه ما بود که به خوبی هم درخشید و لیلا پیرزاد هم که از فیلم «رهایی» با ما همکاری داشت و ما اطراف این دو بازیگر را پر از بهترینهای سینما و تئاتر ایران کردیم و برای تدوین عباس گنجوی و برای موسیقی کامبیز روشنروان آمد و همه اینها را با هماهنگی هم انجام دادیم و شد «گلهای داودی» و اتفاق خوب در سال ۱۳۶۳.»
وی درباره فیلم «من ترانه ۱۵ سال دارم» نیز توضیح داد: وسطهای تدوین فیلم «دختری با کفشهای کتانی» فکر کردم که چگونه میشود یک قصه درباره دختری بنویسیم که احساساتی نباشد، خیلی عقلگرا و منطق داشته باشد و مشکلات زندگی را خودش یک تنه حل کند. متوجه شدم کامبوزیا پرتوی آن را کار کرده است با او صحبت کردم، از طرح خوشش آمد و نزدیک یک سال طول کشید تا فیلمنامه آماده شد. این فیلمساز در پایان میگوید: «در آن سالها وقتی فیلم میساختیم به اینکه میفروشد یا نمیفروشد، اینکه جشنواره میرود یا نمیرود، به هیچ وجه فکر نمیکردیم و در زمان نگارش فیلمنامه و فیلمبرداری با همه وجود فکر میکردیم کاری را که درست است، انجام بدهیم و واقعاً همین باعث میشد تا روحی در آثار دمیده شود.»
