شاعر کشورمان در عصر شعر «رویش» در نقل قولی از یک استاد دانشگاه هندی به مهمترین اتفاق سه دهه اخیر ادبیات جهان از نگاه وی اشاره کرد.
علیرضا قزوه در عصر شعر رویش که با گرامیداشت یاد و خاطره پدر موشکی ایران، شهید حاج حسن طهرانیمقدم در حوزه هنری برگزار شد، گفت: رویشهای شعر انقلاب را همه میدانند و خوشبختانه در فضای خوبی هستیم. اگر هیچ کس هم در این زمینه کار نکرده باشد، آقای علیمحمد مؤدب و شهرستان ادب کلی کار کردهاند.
این شاعر افزود: در عرصه جهانی نیز در ۳۰- ۲۰ سال گذشته هیچ اتفاقی نیفتاده است، به جز اتفاق شعر دفاع مقدس ما. اخیراً سمینار بزرگی در یک دانشگاه هندی برگزار شد و حدود ۴۰ -۳۰ زمان، مورد بررسی قرار گرفت و سه نفر درباره آن صحبت کردند. یکی از اساتید دانشگاه جواهر لعل نهرو هند میگفت که ۳۰- ۲۰ سالی است هیچ اتفاقی زیباتر از ادبیات دفاع مقدس ایران در عرصه جهانی رخ نداده است و باید قدر این را بدانیم. روزگاری بود که با بعضیها دعوا میکردیم چراکه میگفتند ادبیات دفاع مقدس وجود ندارد، اما این روزها مسیر اصلی طی شده و باید وارد مدارهای بالاتر شویم.
در بخش دیگری از این جلسه سیدهفاطمه موسوی، شاعر آیینی شعرخوانی کرد.
دلت پر زد به شوق لحظه دیدار مولایت
به سمت کربلا کوچید جانِ عرش پیمایت
عروجت انفجار عشق در آفاق دنیا بود
که هر جا گل کند آیینه موعود فردایت
چنان پرواز کردی تکه تکه پر زنان رفتی
که چشم آسمان خیره ماند در تماشایت
شهیدِ پارسا! شمع شبِ بیادعای عشق
غروب کربلا، سجاده سرخ تولّایت
ناصر فیض نیز سروده خود را چنین خواند:
برای وصف تو شعرم توان ندارد که
قلم به شرح جهان تو جان ندارد که
من از نشان تو با دیگران چه خواهم گفت
که در سلوک تو عاشق نشان ندارد که
به حیرت است جهان از شکوه نام شما
ولی برای بیانش زبان ندارد که
برای من شده گاه آب و نان شود یک شعر
همین برای شما آب و نان ندارد که
کلاس عشق به غیر از گذشتن از همه چیز
برای جان به کفان امتحان ندارد که
به زعم بنده کمان، نام دیگر بازوست
وگرنه هر که شد آرش، کمان ندارد که
اگرچه دشمن ما تا همیشه کجفهم است
ولی درست بفهمد، هذیان ندارد که
گل است عاشق اگر پنج روز و شش باشد
که غنچه بعد شکفتن، زمان ندارد که
شهید عین شهود است و شاهدی ابدیست
یقین نیاز به حدس و گمان ندارد که
شهادت است و به تمثیل نردبان دارد
وگرنه واقعاً این نردبان، ندارد که
پدر، پسر، همه داغ وطن به دل دارند
شهید عشق تو، پیر و جوان ندارد که
در بخش دیگری از این جلسه سرودهای از محمدرضا میرزایی نوجوان ۱۴ ساله خوانده شد. او شعر «پرواز تهران تا خدا» را تقدیم به شهید طهرانیمقدم کرد.
از کودکی ایمان بزرگت کرد
دل کندی از دنیای کوچکها
ماه بلند عشق را دیدی
آن سوی خواب بادبادکها
دل کندی از زیبایی دنیا
از شهر لبخندِ عروسکها
اکنون به یادت اوج میگیرند
با شعله عشق تو موشکها.
