موافقت وزیر نفت با استخدام محمدرضا گرایی در وزارتخانهاش بهترین خبری بود که میشد بعد از قهرمانی دوبندهپوش تیم ملی کشتی فرنگی ایران در رقابتهای کشتی فرنگی جهان در نروژ داد. کشتیگیر ۲۵ سالهای که رهاوردش از المپیک توکیو طلا بود و بعد از تکرار این مدال خوشرنگ در مسابقات جهانی وعده استخدامش از سوی وزیر نفت مانند پاداشی بود برای زحمات طاقتفرسایی که طی سالهای گذشته متحمل شده بود. پاداشی که البته باید به تکتک قهرمانان و ملیپوشانی داده شود که سالهاست تمام وقت خود را صرف تمرین کردهاند برای به اهتزاز درآوردن پرچم پرافتخار ایران بر فراز دنیا. ورزشکارانی که از تمام زندگی و حتی خانوادههای خود میزنند و همه ذهن و وقتشان را متمرکز ورزش میکنند تا بتوانند برای کشورشان افتخارآفرینی کنند، اما با وجود کسب مدالها و عنوانهای در خور توجه همواره با یک مشکل اساسی مواجه هستند و آن گذاشتن نانی در سفره خانواده است. حال آنکه سالهاست قانونی تصویب شده برای استخدام برخی قهرمانان، قانونی که کمتر قهرمانی است که توانسته باشد به واسطه آن کاری برای خود دست و پا کند. اینبار، اما وزیر نفت شخصاً از موافقت با استخدام قهرمان فرنگیکار ایران در المپیک توکیو و جهانی نروژ خبر داده است. خبری که اگرچه شادی بسیاری را چه برای خود این ورزشکار و چه مردم و جامعه کشتی به دنبال داشته، اما مارگزیده از ریسمان سیاه و سفید میترسد و تا قبل از آنکه این وعده عملی نشود و آنطور که گفته شده گرایی جوان به استخدام شرکت نفت درنیاید، نمیتوان خیلی خوشبین بود و گفت که کار تمام شده است، چراکه پیشتر نیز وعدههای اینچنینی هیجانانگیز داده شده بود که هیچ یک به مرحله عمل نرسید. اما در صورت عملی شدن وعده داده شده به گرایی باید گوشزد کرد به آقایان که گرایی تنها ورزشکار و مدالآور ایران نیست که با وجود تلاشهای بسیار و کسب عنوان و مدالهای در خورد توجه دغدغه کار دارد و نتوانسته به دلیل تمرینات پرفشار، شغلی برای خود دست و پا کند و اگرچه وعده استخدام او میتواند قدمی مثبت باشد و اتفاقی بسیار خوب، اما زمانی میتوان از چنین اقدامهایی تقدیر کرد که این فرصت شاملحال تمام قهرمانان و مدالآورانی شود که در عرصههای مختلف برای ایران افتخارآفرینی میکنند. ورزشکارانی که با وجود کسب مدالهای مهم همچنان دغدغه کار و نان دارند.
