دولت روحانی سرانجام به پایان رسید، اما مجیزگویان دولت او و توجیه گران عملکرد آن همچنان دنبال ساخت یک چهره کارآمد و با کفایت و مظلوم از دولتی هستند که در موج نارضایتی مردم از خود به پایان رسید. اصلاحطلبان که پایگاه اجتماعی خود را از دست رفته میبینند، تلاش دارند با تطهیر دولت روحانی در دورهای که او دیگر بر سر کار نیست و حافظهها را میتوان کمکم از یاد ناکارآمدیهایش پاک کرد، برای انتخاباتهای آینده، پایگاه اجتماعی خود را به پای صندوقهای رأی بازگردانند.
در یکی از تازهترین این اظهارات، محمد عطریانفر، عضو حزب کارگزاران سازندگی درباره کارنامه روحانی به روزنامه شرق گفته: «دولت دوم آقای روحانی هم با عطف توجه به محدودیتها و محرومیتها، کارنامه منفی در حوزه اقتصاد ندارد؛ با این وصف که شرایط فعلی حاکم بر کشور در نظر گرفته شود. وقتی دولت شبکه ارتباط بانکی برای مناسبات اقتصادی با جامعه بینالملل ندارد و هرجا قرار است فعالیتی شود، با مانع تحریم روبهرو میشود، انتظاری نیست که کشور در شرایط عادی به سر ببرد و اصلاً چنین امری ممکن نیست.»
او اضافه کرده که «اگر وضعیت به همین منوال باقی بماند و اتفاق مثبتی در عرصه جهانی و در ارتباط با کشورهای قدرتمند رخ ندهد، بعد از گذشت ششماه از کار دولت جدید، همین منتقدان به ستایش عملکرد دولت آقای روحانی خواهند پرداخت. نقدهایی که امروز علیه دولت آقای روحانی میشنویم یا ناشی از عدم اطلاع منتقدان از شیوه حکمرانی و کشورداری یا عاری از انصاف است.»
آیا عطریانفر امید دارد که شش ماه دیگر نتایج هشت سال ناکارآمدی دولت روحانی هم از زندگی مردم و هم از حافظه آنان پاک شود؟ عدم نظارت بر بازار، بی اعتنایی به خواست مردم، عدم کنترل اجناس قاچاق و... که ربطی به تحریمها نداشت. اما اصلاحطلبان همیشه امیدشان به عملیاتهای رسانهایشان است تا بتوانند کلاغ را رنگ کنند و جای قناری بفروشند.
عجب 
