در 27 دسامبر 2008 رژیم صهیونیستی به بهانه دفاع از خود و پایان دادن به موشکباران غزه به جنگی تمامعیار علیه مردم این منطقه دست زد.
جنگ ابتدا هوایی و سپس به صورت هوایی و زمینی ادامه یافت و بیشتر از 1400 نفر از مردم بیدفاع غزه از جمله زنان و کودکان را به قتل رساند و هزاران نفر را مجروح کرد.
سرانجام بهرهبرداری این رژیم از تمامی ابزار و وسایل و بمبها و سلاحهایی که به کارگیری بسیاری از آنها توسط کنوانسیونهای بینالمللی منع شده است، مانع از شکست این رژیم نشد و پس از 22 روز جنگ این رژیم ناچار شد از مناطق اشغال شده در غزه عقبنشینی و به محاصره و بستن گذرگاههای این منطقه همچون گذشته ادامه دهد.
جنگ در 18 ژانویه تمام شد و در سوم آوریل 2009 شورای حقوق بشر کمیتهای را مأمور بررسی آنچه در این جنگ روی داده بود، کرد.
ریچارد گلدستون که سابقهای طولانی در رسیدگی به جرایم جنگی در سمت دادستانی دیوان کیفری بینالمللی یوگسلاوی سابق و رواندا داشت، به همراه سه نفر دیگر از افرادی که آنها نیز دارای سابقه زیادی در این امور و از جمله در رسیدگی به جنایات بینالمللی و حضور در کمیتههای تحقیق بیت حانون و دارفور داشتند، مأمور رسیدگی به این موضوع شدند.
پس از چند ماه رسیدگی سرانجام این کمیته گزارش خود را در سپتامبر 2009 ارائه کرد. در این گزارش به موارد زیادی از نقضهای قواعد جنگ و جنایت جنگی توسط رژیم صهیونیستی پرداخته شده است.
حجم بالای نقضهای کنوانسیونهای حقوق بشردوستانه، رژیم صهیونیستی و ایالات متحده را ناچار کرد با فشار بر دولت خودگردان و شخص محمود عباس وی را از پیگیری موضوع در شورای حقوق بشر منصرف کنند. برخی از دولتهای عربی نیز در این توطئه مشارکت داشتند و هنگامی که آنها خواستار تأخیر در رسیدگی به موضوع در شورای حقوق بشر شدند، یک افتضاح سیاسی برای محمود عباس، دولت خودگردان و کشورهای عربی درخواستکننده روی داد.
عکسالعمل افکار عمومی جهان و مردم منطقه و فلسطینیها به این موضوع دور از انتظار بانیان طرح تأخیر بود و بنابراین ناچار شدند از درخواست خود کوتاه بیایند و مجدداً موضوع در دستور پیگیری قرار گرفت.
روز جمعه گذشته شورای حقوق بشر با 25 رأی مثبت و 6 رأی منفی و 11 رأی ممتنع از مجموع 47 رأی گزارش گلدستون را مورد تأیید قرار داد.
ادامه پیگیری و تعقیب جنایتکاران جنگی در غزه و فلسطین اشغالی به دلیل ارتباط و عبور آن از شورای امنیت و حق وتوی قدرتهای بزرگ در این شورا دور از دسترس جلوه میکند و سرانجام ایالات متحده و دیگر قدرتهای بزرگ دارنده این حق در شورای امنیت از ادامه طرح موضوع و احاله آن به دیوان کیفری بینالمللی جلوگیری میکنند ولی به نظر میرسد رسوایی بزرگی برای سران رژیم صهیونیستی در سرکوب و قتل و جنایت رقم خورد و تأثیر افکار عمومی و رسانههای جمعی در این رسوایی نقش درجه اول محسوب میشود.
محکومیت رژیم صهیونیستی و شناسایی این رژیم به عنوان رژیم متجاور و ناقض قواعد جنگ و حقوق بشردوستانه و حقوق بشر و سران آن به عنوان جنایتکار جنگی و جانیانی علیه بشریت در دادگاه افکار عمومی جهانیان ضربه بزرگی به این رژیم و پیروزی بزرگی برای ملت مظلوم فلسطین است.
رژیمی که در نزد افکار عمومی جهانیان متخلف شناخته شود و سران آن به ارتکاب جنایت جنگی و رفتارهای ناقض حقوق بشردوستانه و حقوق بشر متهم شود، دیر یا زود راهی برای پیگرد و مجازات قانونی آنها نیز فراهم میشود.
انزوای جهانی و مشروعیتزدایی از این رژیم در سطح جهانی از افکار عمومی جهانی شروع میشود و به مراجع حقوقی و کیفری بینالمللی نیز خواهد رسید.
