محمد جليلوند - مدتها پيش يکي از کارگردان هاي برجسته سينماي ايران در پايان جشن خانه سينما از نگراني هايش در رابطه با ورود ابتذال به سينماي ايران گفت و متاسفانه بسياري از سياستگزاران اين سينما اعتنايي نکرده و صداي پاي ابتذال را نشنيدند! چرايي اين مساله باز مي گردد به بنيه ضعيف اقتصادي تهيه کنندگان و وابستگي بيش از حد سينما به منابع دولتي . در واقع سرمايه اي را که دولت در اختيار سينماي ايران قرار داده آنطور که بايد، توزيع نشده است که البته جا دارد اين مورد حداقل از اين پس با دقت و ريز بيني پيگيري شود. اما جالب اينکه بسياري از اين فيلم ها که مورد حمايت قرار گرفتند حتي رنگ پرده را نديده و اندک کارهاي به نمايش درآمده با سالن هاي خالي از تماشاگر بدرقه شده اند.
بي پولي بخش خصوصي باعث شده که به توليد برخي آثار مبتذل و کپي برداري شده از کارهاي ضعيف قبل از انقلاب روي آورده و از اين طريق کسب سود نمايند.
معاونت سينمايي نيز براي رونق اين سينما در بسياري از موارد چشم فرو بسته و از بلايي که بر سر سليقه تماشاگر مي آيد، غافل مانده است .
بسياري از کمدي هاي اين سال ها جز تنزل سليقه مخاطب و فراري دادن تماشاگر نخبه و پر کردن جيب برخي تهيه کنندگان، کاري انجام نداده و مهمترين فايده شان احضار مولفه هاي فيلمفارسي بوده است.
انفعال مديران وقت تا جايي پيش رفت که شخصي براي اظهار ارادتش به فيلمفارسي هاي سخيف چهل سال پيش، به بازسازي فيلمي قديمي با نام پرطمطراق و جديد"سربلند" پرداخت.در اين فيلم از تمامي عناصرفيلمفارسي از خوردن آبگوشت با پياز و رفاقت هاي آبکي گرفته تا عشق و عاشقي و فريب و نيرنگ و چاقو کشي و ... استفاده شده ،حتي خود تهيه کننده و کارگردان نقش اصلي فيلم را با تقليد از مرحوم فردين با دوبله چنگيز جليلوند بازي کرده است.
جالب اينکه وي براي نزديک شدن به فضاي فيلم هاي قديمي از تکنيک مونوکروم(تک رنگ) که چند سال پيش با فيلم "شهر گناه" ابداع شد،بهره گرفته وتصاوير فيلمش را به رنگ سياه و سفيد نزديک کرده است.
با استقبال اندک مردم از اين فيلم به نظر مي رسيد که سعيد تهراني تفاوت دو نسل را درک کرده و براي مخاطب با هوش و مجهز به انواع و اقسام وسايل ارتباط جمعي احترام قايل شده و دست از بازسازي فيلمفارسي ها بکشد.اما در چند روز گذشته خبربازسازي فيلم "گنج قارون" توسط وي به گوش رسيده و در رسانه هاي داخلي درج شد.
انتخاب جواد شمقدري به عنوان معاونت سينمايي وزارت ارشاد و سابقه درخشان وي در حل مشکل فيلم درباره الي و تصميم به اکران فيلم به رنگ ارغوان، هنگامي که کنار خبر ساخت چنين فيلمي قرار مي گيرد پارادوکس غريبي را مي سازد!
شمقدري با توجه به اينکه خود از جنس سينماست مي بايست صداي پاي ابتذال که ديگر به صداي طبل بدل شده را شنيده و با همدلي ساير همکارانش تدبيري اساسي براي آن بينديشد.
گنج قارون چه بد و چه خوب در تاريخ سينماي قبل از انقلاب ثبت شده و افرادي مانند تهراني بايد به جاي بازسازي فيلم هاي اينچنيني که با توجه به موازين اخلاقي و شرعي به نظر هم مقدور نمي باشد، گامي در جهت ارتقاي سطح فکري تماشاگران بردارند؛ چرا که سينما در ذات خود بي رحم بوده و آيندگان نيز قضاوت سختي در رابطه با چنين آثاري خواهند داشت.امري که تحمل آن براي بسياري از سينماگران نقد گريز بسيار دشوار و سنگين خواهد بود.
