سرویس سبک زندگی جوان آنلاین: مدتی است که شاهد قرنطینه خانگی افراد جامعه بدلیل شکستن زنجیره اتصال بیماری کرونا هستیم. قرنطینه اگرچه خوب و لازم است؛ اما طولانی مدت شدن آن میتواند عواقبی را برای افراد جامعه به همراه داشته باشد و احتمالاً در آینده شاهد موج جدیدی از افسردگی شدید در میان افراد اجتماع خواهیم بود، البته به جز آسیبهای روانی، ضربه بزرگی نیز به بخش اقتصادی و تولیدی جامعه وارد شده است که زمینه ساز مشکلات روانی بعدی و اجتماعی پسا کرونا در جامعه خواهد بود که از آن جمله میتوان به از دست دادن شغل و بیکار شدن برخی از افراد، عدم امنیت اجتماعی به دلیل بروز برخی از مشکلات روحی اشاره کرد. احساس تنهایی و آسیبهای آن از جمله تبعات جدی این وضعیت است. تنهایی تعاریف متعددی دارد و باید میان تنها بودن و احساس تنهایی تفاوت قائل شد. تنها بودن یک وضعیت ذهنی طبیعی و زودگذر است. اما احساس تنهایی یک تجربه دردناک و طولانی و وضعیت بد درونی است که انسان را عذاب میدهد. تنها بودن یکی از شرایط عینی تنهایی است که با جدایی ارتباطی از دیگران و عدم درست تعأمل با افراد جامعه تعریف میشود. احساس تنهایی یک وضعیت ذهنی است که ممکن است در وضعیت تنهایی یا بدون تنهایی اتفاق بیفتد و یک وضعیت زودگذر باشد تا یک احساس فراگیر. افرادی که در لذت بردن از تنهایی ناتوانند با احساس تنهایی مواجه خواهند شد. احساس تنهایی نگرانی، طرد شدن و ناتوانی در برقراری ارتباط مناسب را ایجاد میکند. البته گاهی تنها بودن میتواند جایگزین سالمی برای فاصله گرفتن افراد از حوادث دردناک در موقعیتی در زندگی مدرن باشد و افراد در این وضعیت میتوانند بسیار خلاق و سازنده باشند و از این وضعیت نیز لذت ببرند.
اما علل تنهایی چه میتواند باشد؟ علل منفی تنهایی شامل وضعیت اجتماعی، اقتصادی، پایین بودن درآمد، آموزش پایین و علل مثبت تنها بودن انتخاب شخصی خود افراد و نیز موقعیت اجتماعی افراد است. عواقب ناشی از تنهایی کاهش سلامت جسمی و روانی و اختلال در خواب و همچنین عوامل روانشناختی ناشی از تنهایی ناامیدی، افسردگی، سرخوردگی، کاهش دلبستگی، کم حوصلگی و عزت نفس پایین را شامل میشود. بیتردید بجز همکاری مردم با یکدیگر و همدلی با اقشار بیبضاعت و ضعیفتر جامعه برای مدیریت این برهه حساس از زمان، برای تحقق این مهم حمایت همه نهادها از جمله دولت، قوه قضاییه، کمیته امداد امام خمینی (ره) و سایر نهادها نیز ضروری و لازم است تا با برنامهریزی دقیق و حساب شده وضعیت جامعه بعد از کرونا به حالت نرمال و عادی برگردد و از آسیبهای احتمالی پسا کرونایی در جامعه پیشگیری شود؛ لذا توصیه میشود مردم نیز قرنطینه را غنیمت شمرده و اوقات خویش را به جای بحث کردن بر سر موارد غیر ضروری با دیگر اعضای خانواده به انجام کارهای عقب افتادهای که همیشه به دنبال فرصتی برای انجام آنها بودند بپردازند و مثلاً از تنهایی خود نهایت استفاده را کرده و کتابی را که مدتهاست در انتظار مطالعه قرار داده بخوانند و حتی دست به قلم ببرند و به یاد دوران گذشته چند سطری به صورت خاطره و یادداشت بنویسند تا بعد از اتمام قرنطینه به خود بگویند هر چند این قرنطینه اجباری بود؛ اما از آن نهایت استفاده را کردم و کمی بر معلومات خویش افزودم و حتی میتوانند تمرین صبر و بردباری کرده و برای هر موردی واکنش از خود نشان ندهند و عصبی نشوند. بیتردید این روزها نیز میگذرد و آنچه میماند کمکهایی است که برای عبور از بحران به هم کردهایم.
