حسن ضابطی - اقدام خبرنگار صدا و سیمای یزد که با بداخلاقی حرفهای سعی کرده بود مدیرکل سازمان انتقال خون یزد را فردی متقلب و ریاکار نشان دهد، محکوم و باعث رنجش جامعه خبری است و موجب بیاعتمادی مسؤولان به فعالان عرصه خبر میشود.
ماجرای تقلب مدیر کل سازمان انتقال خون یزد در خون دادن و ابراز تظاهر وی در مقابل دوربین، نه تنها موجب حیرت همگان و بدبینی مردم نسبت به سازمان انتقال خون شد، بلکه خندههای آنان در حالی که راز آنان افشا شده بود به همراه خنده پزشک مربوطه آب سردی بود که به یکباره روی همه تماشاکنندگان این برنامه ریخته شد.
موضوع به همین جا ختم نشد، مدیرکل سازمان انتقال خون استان یزد از سوی مقامات بالاتر عزل شد و پس از رسانهای شدن این موضوع و در حالی که هنوز این ماجرا دهان به دهان نقل میشد، کاشف به عمل آمد که ماجرا از اساس مشکل داشته و همه چیز با هماهنگی بوده است، یعنی ظاهراً خبرنگار به تصاویری با مضمون خون دادن احتیاج داشته و از مسؤولان درخواست کمک کرده و از آنان خواسته در اقدامی نمادین به روی تخت بخوابند و این طور نشان دهند که در حال خون دادن هستند و هنگامی که مدیر کل از همه جا بیخبر به واسطه دوستی در حال اجابت درخواست آقای خبرنگار بوده، خبرنگار به سمت آنها میرود، چسب را از روی دستان آنان میکند و به مخاطبان این طور نشان میدهد که آقای مدیرکل خون نمیدهد و مثلاً سر مردم را کلاه میگذارد که البته لو رفتن این ماجرا بر بهت ناشی از تصاویر اولیه افزود.
مشاور مطبوعاتی رئیسجمهور نیز از این اقدام صدا و سیما انتقاد کرد و البته مدیر کل انتقال خون یزد را مستحق برکناری نامید. در این میان اما ذکر چند نکته خالی از لطف نیست.
نخست آن که بسیاری از مسؤولان نظام با خبرنگاران و روزنامهنگاران جلساتی را برگزار میکنند و بسیاری از اخبار محرمانه حوزه تحت کنترل خود را در اختیار آنان قرار میدهند و از آنان درخواست میکنند که آن مطالب را منتشر نکنند و چه بسا حتی در جایی نقل نکنند. اقدام ناپسند خبرنگار صدا و سیما باعث میشود برخی از مسؤولان نسبت به روزنامهنگاران بدبین شوند و ادامه چنین جلساتی را به خاطر ترس از عواقب آن تعطیل کنند.
از سوی دیگر بر اساس اصل مهم اعتماد نمیتوان مدیر کل انتقال خون یزد را فردی ساده لوح نامید، چرا که اگر این طور بخواهیم قضاوت کنیم دیگر نه تنها سنگ روی سنگ بند نمیشود بلکه دیگر اصل بر برائت نبوده و همواره باید همدیگر را در مظان اتهام قرار دهیم.
در تهیه خبر، گزارش و یا به طور کلی هر محصول رسانهای، همواره تأکید بر صحت خبر میشود و از تولیدکنندگان یک خبر درخواست میشود که پشتوانه حقوقی خبر را تأمین کنند. حال این پرسش مطرح میشود آیا مجاز به پخش چنین برنامهای از یک رسانه با مخاطب میلیونی بدون لحاظ کردن مواد مطروحه هستیم؟ حال که این برنامه پخش و با حیثیت چند خانواده بازی شده و از طرفی به شعور مخاطب توهین شده است، چه کسی پاسخگوست؟
در بسیاری از اخبار مربوط به اختلاسها و جرائم کلان اقتصادی که متهمان پروندههایش به جرم خود اعتراف کردهاند، حتی نام و چهره مجرم برای مردم فاش نمیشود و رسانهها، بویژه صدا و سیما از اسامی اختصاری مثل «م ـ س» و با تصویر شطرنجی در اخبار خود استفاده میکنند، حال باید پرسید حتی در صورت تقلب آقای مدیرکل آیا وی جرمی را انجام داده بود و اگر جرم محسوب میشد آیا مجازات آن نشان دادن تصویر او از رسانهای با مخاطبان میلیونی است؟
جای آن دارد که صدا و سیما خبرنگار خاطی را که باعث رنجش جامعه خبری شده پشت دوربین بیاورد تا از مردم و همکاران رسانهای عذرخواهی کند شاید از این راه بتواند جبران مافات کند.
و سوال آخر این که بر فرض تصاویر پخش شده از سیما صحت داشت و مدیر کل مربوطه در حال تظاهر بود، آیا مجاز هستیم که چنین تصاویری را در معرض دید مردم قرار دهیم، مردمی که در پی هر درخواستی برای خون دادن از یکدیگر سبقت گرفتهاند تا مشکل همنوع خود را حل کنند، آیا با آن تصاویر اعتماد عمومی را به خاطر اشتباه یک مدیر نالایق سلب نکردهایم؟
