بیژن تنها
« این دارو را نداریم»، «مشابه ایرانی این دارو را داریم و خارجی آن با قیمت.... موجود است»، «پول خرد نداریم»، «این داروی مسکن را ببرید به کار میآید، «میتوانید دارو را از بیرون تهیه کنید»،« این دارو تحت پوشش بیمه نیست» و.... اینها جملاتی است که اکثر بیمارانی که برای گرفتن نسخه درمان به داروخانهها مراجعه میکنند میشنوند و ناامید و سرگردان این داروخانه و آن داروخانه میشوند و نهایتاً سر از مکانهای عرضه غیرقانونی دارو سر در میآورند.
نظارت بر عملکرد داروخانهها ضعیف است
بسیاری از داروخانهها ضوابط و قوانین موجود جهت ارائه دارو را رعایت نمیکنند و بیشتر به یک بنگاه اقتصادی تبدیل شدهاند. بیماران با هزاران امید برای پیگیری روند درمان خود (گرفتن دارو) به داروخانهها مراجعه میکنند ولی سرافکنده و در حالی که نسخه خود را در دست دارند از داروخانه بیرون میآیند.
مهران جوانی که برای درمان بیماری پوستی خود به داروخانه مراجعه کرده بود میگفت: چندی است که به بیماری پوستی مبتلا شدهام و پزشک معالج انواع و اقسام دارو را برایم نسخه کرده است. وقتی به داروخانه مراجعه کردم به من گفتند یکی از داروها را نداریم و داروی دیگر را که پزشک تجویز کرده است خارجی و ایرانی آن را داریم. میخواستم بدانم اگر داروهای تولیدی دارای کیفیت مطلوب است و مطابق با استانداردهای لازم ساخته شده چرا داروخانهها یا پزشک تجویز مشابه خارجی آن را انجام میدهند. آیا بیماران دردمند با این سخنان به نوعی سرگردان نمیشوند؟ برای تهیه داروی خارجی باید چندین برابر قیمت داروی داخلی پول بپردازند در صورتی که علت این اضافه پرداخت را نمیدانند.
فروش دارو بدون نسخه مجاز است!
اگر برای تهیه دارو به هر داروخانهای مراجعه کنید و دارویی را بخواهید متصدی داروخانه بدون کوچکترین تأملی دارویی را که بر روی آن نوشته شده است«فروش بدون نسخه پزشک ممنوع است» به شما خواهد داد. البته اگر دارو را دریافت کردید به قیمت درج شده بر روی دارو اکتفا نکنید چرا که پولی را که از شما میگیرند خیلی بالاتر از قیمت درج شده است و وقتی سؤال میکنید چرا پول اضافی دریافت میکنید، میگویند حق فرانشیز است. برای یک دارو که قیمتش 500 تا 600 تومان است باید حدود 800 تا 900 تومان پول پرداخت کنید و اگر بخواهید ثابت کنید دارو را به این مبلغ خریداری کردهاید هیچگونه سندی در دست ندارید.
از سویی دیگر اینکه داروخانهها رسید به دست مشتری نمیدهند میتواند نشان دهنده بیتوجهی به مشتری و یا عدم کنترل بر عملکرد داروخانه باشد، چرا که وقتی داروسازی خود اولین اصل را که عدم فروش دارو بدون نسخه به بیمار است نادیده میگیرد دیگر چه انتظاری میتوانید داشته باشید که این فرد سایر مسائل را رعایت کند.
داروخانه یا بوتیک اجناس خارجی
وقتی وارد برخی داروخانهها میشوید انواع و اقسام مکملهای غذایی، ویتامینهای خارجی و یا انواع و اقسام لوازم لوکس آرایشی را مشاهده میکنید که با قیمت بسیار بالا در معرض دید مشتریان قرار گرفته است و تبلیغات این اجناس در قسمتهای مختلف داروخانه موجود است و اثری از اطلاعرسانی و یا هشدارهای دارویی را نمیتوانید در این مکان پیدا کنید.
اگر شامپویی بخواهید متصدی فروش انواع و اقسام شامپوها را با نامهای مختلف در مقابل شما قرار میدهد و درباره هر کدام چند دقیقه صحبت میکند ولی اگر دارویی را که پزشک برای شما تجویز کرده است بدون هیچ توضیحی در رابطه با دارو به شما تحویل میدهند و اگر سؤالی کنید با این پاسخ مواجه خواهید شد که «توضیحات را از روی جعبه دارو یا بروشور آن بخوانید، داروخانه شلوغ است فعلاً وقت نداریم.»
داروخانهها شلوغ است
بعضی از داروخانههای شبانهروزی و یا داروخانههایی که نسخهای خاص را ارائه میکنند به قدری شلوغ هستند که مراجعه کنندگان باید ساعتها در انتظار دریافت دارو باقی بمانند.
داروهای بی بیمه
اگر پس از ایستادن در صفهای طولانی نوبت شما رسید تا در بخش پذیرش نسخه خود را تحویل دهید متصدی با کمال احترام میگوید این دارو جزو داروهای مشمول بیمه نیست و باید آن را آزاد تهیه کنید و نسخه را ناقص برای شما خواهد پیچید.
به فرموده اطلاعرسانی فعلاً تعطیل است
در تماسی با معاونت غذا و داروی وزارت بهداشت، مسوول روابط عمومی این معاونت گفت: بنابر اعلام مسؤولان و به منظور ساماندهی و جلوگیری از هرگونه پراکندگی در اطلاعرسانی تا اطلاع بعدی، پاسخگویی به رسانهها تعطیل است.
به واقع عدم اطلاعرسانی از سوی یک معاونت مهم در وزارت بهداشت که بسیاری از بیماران با آن در ارتباطند و به نوعی با جان بیمار هم سر و کار دارد جای سؤال است!
