عقب‌نشینی چند لایه

در حالی كه رسوایی ناشی از اقدامات افراطی قانون‌‌شكنان پس از انتخابات كه با همراهی و تأیید آشكار بیگانگان و سران گروهك‌های ضد انقلابی مثل رضا پهلوی و مسعود رجوی ماهیت براندازانه‌ آن را نشان می‌داد، در كنار اعترافات تكان‌دهنده عناصر دستگیر شده می‌رود تا بساط نفاق جدید و جریان فتنه‌انگیز پناه گرفته در پشت نقاب انقلابی‌گر را هم در هم پیچد، این روزها شاهد سردادن شعار وحدت ملی و پادرمیانی برخی چهره‌های سیاسی برای فراری دادن عوامل اصلی فتنه از چنگال عدالت در پوشش كمك به خروج كشور از شرایط بحرانی و التهاب هستیم. گرچه در برخی سطوح می‌توان حسن نیت و یا وجود نوعی نگاه خوش‌بینانه را در طرح این موضوع احتمال داد، اما با نگاهی واقع‌بینانه نباید احتمال وجود لایه‌هایی از فرصت‌طلبی و سیاست‌بازی و بازیگری برای فریب و حفظ پتانسیل فتنه برای فرصت‌های آتی را از نظر دور داشت. كما اینكه برخی از شنیده‌ها حكایت از برگزاری نشست‌های مرموز بین برخی عوامل دستگیر نشده سازمان مجاهدین و حزب مشاركت و تصمیم آنان به بازگشت به فعالیت‌های اقتصادی و سیاسی درون نظام دارد كه در واقع نوعی عقب‌نشینی تاكتیكی و حفظ موقعیت در شرایط انفعال و اضطرار است. جالب‌تر اینكه حتی حامیان گروهكی و بیرون از نظام آنها كه تجربه خروج از حاكمیت و سال‌ها آوارگی و سرگردانی عبث در خارج از كشور را دارند نیز توصیه‌های مشابه داشته‌اند. از جمله ارگان گروهك فدائیان خلق با اشاره به ائتلاف جریان‌های ضد انقلاب با جنبش سبز به نوعی تقسیم كار اشاره داشته و تصریح كرده است: «برای رسیدن به هدف، استراتژی چند لایه مورد نیاز است. اصلاح‌طلبان داخل حكومت موقعیت متزلزلی پیدا كرده‌اند. اما آنها باید به هر قیمت حتی با عقب‌نشینی موقت در داخل سیستم باقی بمانند. تلاش مراجع و روحانیون برای مقابله با نظام ولایت مطلقه فقیه بسیار با ارزش است. اپوزیسیون خارج از حكومت باید فشار روانی بر دولت را افزایش دهد. جنبش باید راهكارهای جدیدی برای مقاومت و نافرمانی مدنی پیدا كند. اپوزیسیون و جنبش خارج از كشور، ضمن مشروعیت‌زدایی از دولت باید جنبش‌ سبز را به عنوان آلترناتیو حكومت اسلامی معرفی كند. تمامی این تلاش‌های موازی، مكمل یكدیگر هستند و نباید مانعی در كار یكدیگر به وجود آورد.»همچنین سایت ایران گلوبال، وابسته به رژیم صهیونیستی، عقب‌نشینی فعلی موسوی را مورد تحسین قرار داده و با بیان اینكه باید به ذكاوت موسوی آفرین گفت،‌ آورده است:‌ «تأكید موسوی بر استبعاد (دوری جستن) جنبش از رادیكالیزه شدن درست است. در واقع ادعای موسوی در دیدار با نمایندگان اقلیت مجلس با وی مبنی بر اینكه «جنبش سبز در چارچوب نظام و انقلاب است و ما آن را مجموعه‌ای جدا از نظام نمی دانیم» در همین راستا قابل ارزیابی است.» آنچه جریان نفاق جدید را وادار به عقب‌نشینی و حامیان آنان را به فكر ارائه طرح نجات در قالب وحدت ملی انداخته، ریشه در دلایل ذیل دارد:‌1- تجربه سایر گروهك‌های برانداز كه با اصرار بر مسیر محتوم به شكست، لجاجت و تقابل با نظام و خروج از حاكمیت و كشور به سرنوشت عبرت آموز آوارگی و دریوزگی دچار شده‌اند. 2- تلاش برای حفظ موقعیت درون نظام و دسترسی به منابع رانتی در داخل كه امكان بهره‌برداری از آن را در شرایط مناسب برای اهداف سیاسی و انقلاب مخملی فراهم می‌سازد و نفوذ از راه‌ انتخابات را سلب نمی‌كند. همان گونه كه میرحسین موسوی، خاتمی و نمایندگان افراطی مجلس ششم با ارتزاق از منابع درونی نظام و اخذ تأیید صلاحیت توانسته‌اند به اقداماتی فتنه‌جویانه نیز دست بزنند و گفته می‌شود 200 شركت داخلی برای میرحسین حدود 400 میلیارد تومان كمك مالی فراهم كرده بودند. 3- احساس انزوا و احتمال پرداخت هزینه ناشی از رسوایی همراهی دشمنان تابلودار نظام و اطلاعات لو رفته ناشی از افراطی‌گری كه می‌تواند زمینه‌سازی دستگیری سران فتنه در آینده باشد. 4- بی‌اعتباری و ریزش شدید حامیان قبلی كه روندی رو به تنزل یافته و تلاش گسترده تبلیغاتی و روانی داخلی و خارجی برای فراخوان‌های روز قدس و اول مهرماه تنها استقبال سرد و محدودی را برای آشوب و اغتشاش خیابانی و تعطیلی دانشگاه‌ها رقم زد. لذا این جریان با عقب‌نشینی تاكتیكی ولی حفظ استراتژی اصلی یعنی عبور از نظام در شرایط مناسب را كه یك استراتژی پیچیده و چند لایه است در دستور كار قرار داده و چهره‌های سیاسی حامی خویش را برای لابی‌گری در داخل جلو انداخته است. حال آنكه این جریان نه تنها از اشتباهات و خیانت‌های خویش دست نكشیده و گردن به قوانین و رأی مردم نگذاشته بلكه به رغم بالا گرفتن تابلوی خط امام برای مشروعیت بخشی به چهره‌های مطرود حضرت امام(ره) مثل منتظری و محور قرار دادن آنان نیز تلاش می‌كند و با صدور بیانیه و دروغ‌پردازی‌ و سناریو سازی‌های مكرر خط نفاق و فتنه را نیز پیش می‌برد. لذا می‌توان احتمال داد كه این جریان حتی بخواهد اعتبار برخی چهره‌های سیاسی را نیز با وارد ساختن آنان به طرح وحدت ملی هدفگذاری و همان گونه كه كروبی را در این راه هزینه كرده، بخواهد دیگرانی را نیز هزینه نمایند. امروز نمی‌توان آثار خشم و غیظ سران فتنه را از بازگشت آقای هاشمی به درون نظام و دفاع جانانه‌ خبرگان رهبری از ولایت مطلقه فقیه را نادیده گرفت. چنین اقدامی می‌تواند موجبات گله‌مندی و حتی كینه فتنه‌جویان را برانگیخته و آنان را نسبت به انتفامجویی در قالب درخواست وساطت و میانجی‌گری تحریك نماید.