سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاین: غلامعلی حدادعادل، در یادداشتی به مناسبت روز بزرگداشت سعدی درباره این شاعر پرآوازه آورده: اوّل اردیبهشت در کشور ما و در میان فارسیزبانان سرزمینهای دیگر «روز سعدی» نامیده شده است. این روز و ماه را سعدی در مصرعی به صورت «اوّل اردیبهشت ماه جلالی» آورده است. بسیاری از کشورهای جهان مؤسسات رسمی آموزش و گسترش زبان خود را به نام مشهورترین چهره ادبی خود که شهرت جهانی یافته موسوم کردهاند. ما نیز در ایران از این سنّت پیروی کردهایم و از ۱۰ سال پیش بنیادی را که عهدهدار گسترش زبان فارسی در خارج از مرزهای جغرافیایی ایران است «بنیاد سعدی» نامیدهایم.
سعدی بیگمان معروفترین شاعر ایرانی در جهان است. کافی است به تعداد ترجمههایی که به زبانهای مختلف دنیا از آثار سعدی، بهویژه گلستان و بوستان، صورت گرفته و به قدمت و تنوّع این ترجمهها توجه کنیم تا صحّت این ادعا بر ما ثابت شود. شادروان دکتر جواد حدیدی، استاد ادبیات تطبیقی دانشگاه فردوسی مشهد و عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در کتاب معتبر خود، «از سعدی تا آراگون»، گفته است که تنها در پاریس چهار خیابان به نام سعدی وجود دارد و وی علت این امر را توضیح داده است.
حداد عادل در ادامه مینویسد: سعدی آموزگار جاودانه زبان فارسی است. از سال ۶۵۶ هجری قمری که سال تألیف گلستان است عموم کسانی که در داخل و خارج از ایران خواستهاند فارسی بیاموزند گلستان خواندهاند و سرِ سفره سعدی نشسته اند. گلستان برای فارسیآموزان، مانند شیر مادر برای نوزادان، ضروری و مفید محسوب میشده است. بزرگی و عظمت سعدی تنها به علت قریحه شاعری و فصاحت و بلاغت او نیست، بلکه به سبب هوشمندی و درایتی نیز هست که در تألیف گلستان به ظهور رسیده است. سعدی در تألیف این کتاب آنچنان استادی و هنرمندی به خرج داده که آن را برای همه سلیقهها و سن وسالها مطلوب و محبوب ساخته است.
گلستان سعدی فقط یک کتاب ادبی نیست، بلکه یک کتاب «آموزشی» بسیار موفق و جذّاب است. معلمان زبان و ادبیات فارسی اگر بخواهند نوجوانان و جوانان را به صورت ریشهدار و بنیادی آموزش دهند، نباید از گلستان غافل شوند. گلستان پشتوانه ابدی و سرمایه جاودانی زبان و ادبیات فارسی است. روز سعدی فرصت خوبی است تا همشهریان و هموطنان و همزبانان سعدی و همه فارسیدانان جهان کام خود را با شعر و نثر او شیرین کنند؛ و به یاد او زمزمه کنند که:
من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز میآید که سعدی در گلستانم
