
تلویزیون هر سال با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان تدارک ویژهای برای تعمیق معنویت و استفاده بیشتر مردم از ایام پرفیض و برکت رمضان میبیند.
برنامههای معارف و قرآن از قالب شبکههای تخصصی خارج میشود و در هر شبکهای میتوان از این برنامهها استفاده کرد.
سریالهای مناسبتی هم یکی از اولویتهای رسانه ملی در چند سال گذشته بوده است. سریالهایی که با اما و اگرهای مختلف مراحل آمادهسازی را سپری میکنند و به موقع به پخش نمیرسند و حتی فیلمبرداری و تدوین آن همزمان با پخش تأثیر منفی بر کیفیت آنها می گذارد. ساختار اکثر این فیلمها را ژانر طنز تشکیل میدهد و سریالهایی که قرار است به معنویت در ماه رمضان کمک کند؛ بیشتر به ترویج دیالوگها و رفتارهایی در جامعه منجر میشود که تناسبی با هدف تعمیق معنویت ندارند. اما همزمانی ماه مبارک رمضان امسال با ماه پایانی تابستان شرایط را به گونهای رقم زده است که مسؤولان فرهنگی و از جمله سازمان فرهنگی ـ هنری شهرداری تهران و سازمان صدا و سیما برنامههای بهینهسازی اوقات فراغت تابستان و معنویت بخشیدن به ماه مبارک را به طور همزمان انجام دهند. یکی از این برنامهها، جنگ شبانهای است که به وسیله سازمان فرهنگی ـ هنری شهرداری هر شب در فرهنگسرای خاوران برگزار و از شبکه سه سیما پخش میشود. دعوت از هنرمندان و بازیگران سریالهای مختلف و اجرای برنامههای شاد هیچ منافاتی با اصول و ارزشها ندارد، اما به نظر میرسد تلویزیون برای پر کردن کنداکتور پخش خود به هر وسیلهای تمسک میجوید. حمید ماهیصفت، هنرمندی که با اجرای برنامههای طنز مردم را میخنداند و البته به دلیل پارهای از مشکلات مدتی اجازه اجرای برنامه نداشت، حالا از راه رسیده و سر از تلویزیون در آورده است. برنامههای ماهی صفت تا قبل از ممنوعالتصویر شدن اجازه پخش از تلویزیون نداشت حالا چه شده که حمید ماهیصفت برنامه اجرا میکند و از تلویزیون هم پخش میشود؟! به نظر میرسد داستان بیبرنامگیهای صدا و سیما در تهیه برنامههای مناسبتی ادامه دارد و مسؤولان رسانه ملی معلوم نیست به چه می اندیشند. دعوت از فردی که سابقه روشنی ندارد توسط شهرداری که خود مدعی ارائه فرهنگ فاخر به شهروندان است جای سؤال دارد و پخش آن در رسانه ملی جای تعجب فراوان دارد که چرا صدا و سیما به عنوان رسانه ملی که باید پرچمدار ارائه فرهنگ ناب به بینندگان خود باشد با پخش برنامههای دمدستی سعی در ارائه چهرهای خاص از خود دارد. غافل از اینکه مردم به عنوان بیننده اصلی برنامههای سیما وقتی با تصاویری اینچنینی در سیما مواجه میشوند خود به عمق فاجعه پی میبرند که هنوز و پس از گذشت سالها از پیروزی انقلاب هنوز صدا و سیمای ملی ما هنر شاد کردن مردم را یاد نگرفته است و باید برای شادیآفرینی دست به دامن یک شومن و جوکهای مبتذلش بشود!