سرویس جامعه جوان آنلاین: مسئله فقط سکوت خبری این مراسم نبود بلکه ضعفهای بسیاری در این جشنواره وجود دارد که دانشجویان انتظار برطرفشدن آن را دارند و نحوه انتخاب دانشجویان هم از دیگر موارد ضعف این جشنواره است. از اوایل مهر امسال فعالیت برای انتخاب دانشجویان نمونه شروع و اطلاعرسانی به صورت محدود انجام شد و آییننامهها هم در اختیار دانشکدهها و پردیسها به طور کامل قرار نگرفت.
در مجموع تعداد ۵۸۹نفر برای دانشجوی نمونه ثبتنام کردند که بعد از پایش اولیه براساس آییننامه و شیوهنامه، این تعداد به ۱۲۰نفر رسید. پس از انجام داوری برای سال ۱۳۹۷، ۱۰ دانشجوی نمونه و دو نفر هم برگزیده کشوری انتخاب شد که از این تعداد دو نفر از گروه فنی و مهندسی، دو نفر از گروه کشاورزی و دامپزشکی و شش نفر از گروه علوم انسانی برگزیده شدند.
این نوع جشنواره برگزارکردن البته مسبوق به سابقه است و به باور برخی منتقدان، ریشه آن خاموشکردن صدای منتقدان این جشنواره است؛ منتقدانی که اشکالات فراوانی به این جشنواره وارد میدانند که از جمله آنها، بیاثربودن این جشنواره است چراکه مکانیسمی برای جذب دانشجویان نمونه وجود ندارد و در نتیجه جشنواره تفاوت چندانی با یک مسابقه ساده ندارد.
انتقاداتی فراتر از مورد یاد شده است تا جایی که موجبشده، دانشگاه آزاد اسلامی از مدتها پیشتر صف خود را از این جشنواره جدا کرده و در قالب جشنواره دانشجویان نمونه دانشگاه آزاد نسبت به شناسایی و معرفی دانشجویان نمونه خود اقدام کند و انشقاقی که نشان میدهد، اختلافات چه اندازه وسیع است.
اتفاقی که اگر در کنار عملکرد مسئولان برگزاری این جشنواره در گزینش خبرنگاران حاضر در این رویداد قرار گیرد، میشود اینگونه نتیجه گرفت تلاش برگزارکنندگان این جشنواره و متولیان آموزش عالی در کشورمان، نه دیدهشدن این جشنواره بلکه برگزاری بیسر و صدا و دور زدن بنیاد ملی نخبگان بوده است. در حالی که برنامهریزی و سیاستگذاری برای شناسایی، هدایت، حمایت مادی و معنوی نخبگان (در دو طیف مستعدان برتر و نخبه)، جذب، حفظ بهکارگیری و پشتیبانی از آنان براساس سند چشمانداز کشور در افق ۱۴۰۴، هدف غایی بنیاد ملی نخبگان محسوب میشود. هر سال که این مراسم اجرایی میشود دغدغه اکثریت دانشجویان نمونه، اشتغال است و این موضوع که در آینده به شغلی مشغول خواهند شد، بنیاد ملی نخبگان در این زمینه مسئولیتهای مهمی دارد که باید وارد گود شود.
