نگاه مناسبتي تلويزيون به فلسطين كه مسئله اول جهان اسلام است، باعث ميشود كه صرفاً در مقاطعي مانند روز قدس شاهد پر رنگ شدن مسئله آزادي قدس شريف باشيم. پخش تصاوير زنده از تظاهرات روز جهاني قدس، پخش موزيك ويدئوها و سخنرانيهاي آرشيوي در حمايت از آرمانهاي فلسطين بخش عمدهاي از برنامههاي صداوسيما را در مقطع زماني روز قدس تشكيل ميدهد و بعد از آن حداقل در بخشهاي غيرخبري تلويزيون خبري از پرداختن به مسئله فلسطين نيست.
اين نگاه سطحي و مناسبتي به آرمانهاي فلسطين، همواره با انتقادهايي روبهرو بوده است. محمدعلي شعباني، مستندساز در گفت و گو با «مهر» از اين روش صداوسيما انتقاد كرده و ميگويد: اگر ما پوشش برنامههاي روز قدس را از تلويزيون حذف كنيم ميفهميم اين مسئله در تلويزيون جديتي ندارد و تلاشي براي ساخت برنامههاي فكر شده و خلاق در آن وجود ندارد. هر مسئلهاي كه اينگونه در تلويزيون مناسبتي شده است نگاهي آماري نسبت به آن وجود دارد و شما ميبينيد كه تلويزيون در روز قدس در دهه ۷۰ يا ۸۰ با روز قدس در سال ۹۷ فرقي ندارد.
روز گذشته شاهد برپايي يكي از مهمترين روزهاي قدس در چند سال اخير بوديم. اولين روز قدس بعد از جابهجايي سفارت امريكا در سرزمينهاي اشغالي به بيتالمقدس و تحولات چند ماه اخير رژيم صهيونيستي در سوريه و پاسخ محور مقاومت به شيطنتهاي اين رژيم، به نظر ميرسد بايد به روز قدس امسال در تلويزيون با حرارت بيشتر از آنچه شاهد آن بوديم پرداخته شود. حداقل اين بود كه در روشهاي پوشش رسانهاي اين روز تجديد نظر شده و كمي هم سليقه به آن تزريق شود. مسئله آزادي قدس شريف در ماههاي اخير با برگزاري مداوم تظاهراتهاي مردمي در سرزمينهاي اشغالي با عنوان راهپيمايي «بازگشت» باز هم فلسطين را به صدر اخبار جهانی برده است. اما در تلويزيون به غير از بخش خبري كمتر پيش ميآيد كه شاهد اين باشيم كه فلسطين و پرداختن به آن در برنامههاي تلويزيوني بازتاب پيدا كند. اين ضعف سالهاست در صداوسيما ديده ميشود، به طوري كه تلويزيون براي پر كردن آنتن به دم دستيترين روشهاي ممكن يعني پخش تكراري فيلم هايي مانند « 33 روز» بسنده كرد. سؤال اين است كه با وجود برگزاري مراسم روز جهاني قدس در ماه رمضان، چرا نبايد حداقل هر چند سال يك بار يكي از سريالهاي مناسبتي اين ماه به مسئله قدس بپردازد؟!
