با رفتن مونتهلا کسي وارد شد که خوابش را نميديديم بر آن نيمکت تکيه زند: جنارو گاتوزو، جنگجوي سالهاي سرخوشي ميلان که 13 فصل با همان پيراهن خدمت رقبايش رسيده بود. گاتوزو به عنوان مربي ميلان تيمش را همانطوري توصيف کرد که انتظارش را داشتيم، توصيف کند: «ما براد پيت نيستيم. سيماي ما يادآور چهره خودم است؛ زشت و چشمهايي کبود شده از ضربههاي مشت.» نشستن روي نيمکت ميلان آسان نيست. باشگاهي که طي 12 سال اخير هم ليگ قهرمانان را فتح کرده، هم به اتهام تباني با جريمه هشت امتيازي روبهرو شده و هم نخستوزير سابق ايتاليا آن را به چينيها فروخته، باشگاهي که فقط رئالمادريد بيش از آن قهرمانی اروپا شده، باشگاهي که از 2011 تاکنون طعم قهرمانی سري آ را نچشيده و طي چهار فصل اخير هشتم، دهم، هفتم و ششم شده است. آنها اين فصل را هم به رهبري ويچنزو مونتهلا آغاز کردند، ولي هيچ يک از خريدهاي او آني نبودند که قرار بود باشند، نه بونوچي 42 ميليوني، نه آندره سيلواي 38 ميليوني، نه آندره آکونتي 24 ميليوني، نه هاکان چاهانوغلو 20 ميليوني، نه لوکاس بيليا 17 ميليوني و نه خيليهاي ديگر. وقتي ميلان برابر رم 2 بر صفر پيروز شد همه به ستايش از گاتوزو پرداختند، همان زماني که مردان او طي هفت ديدار سري آ به شش پيروزي دست يافته بودند. ميلان پيش از ديدار با آرسنال طي 13ديدار شکست نخورده بود. در شش بازي متوالي دروازهشان را بسته نگه داشته بودند دقيقاً 524 دقيقه، برخلاف آرسنال که در چهار ديدار آخرش شکست خورده و براي تطهير راهي ايتاليا شده بود. شکست 2 بر صفر ميلان در خانه برابر آرسنال ميتواند مقدمه فتح ليگ اروپا توسط آرسنال قلمداد شود که در خوشبينانهترين برداشت نوعي «پايان خوش» از نوع ونگري خواهد بود، ولي اينکه ميلان با اين شکست از مسير صعود خارج شود «غيرگاتوزويي» به نظر ميرسد. او چهره ميلان را تغيير داده و چشمان کبود شده روسونري، نه نشانه شکست که بازتابنده «سخت جان بودن» شده است.
