به گزارش خبرگزاری فارس، سال 96 برای شمشیربازی سابر ایران با کسب مدال نقره جهانی تیمی در لهستان به پایان رسید تا ملی پوشان کشورمان با روحیه و انگیزه بالایی خود را برای سال 97 که رقابتهای مهم آسیایی و جهانی در آن برگزار میشود، آماده کنند.
شمشیربازی ایران به نقطهای رسیده است که مردم در هر مسابقه از آنها انتظار مدال دارند، اما این مدالهایی که کسب میشود با امکاناتی که وجود دارد همخوانی ندارد.
برهمین اساس در روزهای پایانی سال جاری به سراغ مجتبی عابدینی کاپیتان تیم ملی سابر و نماد شمشیربازی ایران رفتیم تا در خصوص شرایط تیم ملی و خودش صحبتی داشته باشیم که در زیر میخوانید:
* سال 96 را با نقره جهانی به پایان رساندید؟
خدارا شکر که این اتفاق افتاد، چون حقمان بود و تلاش زیادی برای آن کرده بودیم. همه بچهها در این یک سال از خیلی چیزهای خود زده بودند و با تمام کمی و کاستیها فقط به موفقیت شمشیربازی فکر میکردند و این مدال به خاطر همین برای ما ارزشمند بود.
* از شرایط خودت هم راضی بودی؟
راضی بودم، چون هیچ کم کاری ای نکردم.نتایج آنچنانی که نتوانستم کسب کنم، اما شاید یک مقدار هم شانس خوب من بود که روی نقاط ضعفم و اشکالاتی که دارم بیشتر کار کنم و برای بازیهای مهمتر در سال 97 آماده و آماده تر شوم و با قدرت شروع کنم.
*افت ورزشی طبیعی بود یا مشکلاتی وجود داشت؟
افت ورزشی در تمام رشتهها وجود دارد و شما نمیتوانید آن را نادیده بگیرید. یک ماه بعد از المپیک ریو دوباره مسابقات جهانیمان آغاز شد استراحت کافی نداشتیم. شمشیربازی 10 مسابقه در سال دارد و طبیعتا نمیتوانید در همه آنها در اوج باشید. بازیکنان کرهای، آمریکایی و فرانسوی هم در افت قرار داشتند و نتیجه نگرفتند، چون بدن نمیتواند همیشه در فشار مسابقات و اردوها باشد.
* به نظر میرسد علی پاکدامن با استرس کمتر از این فرصت استفاده کرد و مدال جهانی هم گرفت.
بله خوشبختانه علی هم به مدالی که حقش بود و سالها برای آن زحمت کشیده بود، رسید. البته خدارا شکر دوران افت من به بازی های حساس مانند بازی های آسیایی جاکارتا و جهانی سال آینده نرسید. قطعا این رقابتها بسیار مهم هستند و باید بتوانیم در جاکارتا بهترین عملکرد را داشته باشیم و در جهانی هم روی سکو برویم، چون بعد از المپیک مهمترین آوردگاه است.
