چراغهاي اتاق داويده آستوري در هتل، شنبه شب حدود ساعت 11:30 خاموش شد. تا آن لحظه همه چيز مثل يک عصر عادي و زندگي يک فوتباليست حرفهاي طي ميشد که در خارج از خانه بايد به مصاف رقيب ميرفت. او به همراه تيمش يک هتل معمولي در خارج از شهر رفته بود. کاپيتان شايد پيش از خواب به اتفاقات خوب زندگي فکر ميکرد. آستوري همسري به نام فرانچسکا و دختري دو ساله به نام ويتوريا دارد و حالا 24 ساعت ديگر تا بازگشت به فلورانس و به آغوش کشيدن دخترش فاصله دارد. چقدر ميتوان خوششانس بود که با فوتبال گذران عمر کرد، نه اينکه فقط فوتبال بازي کرد. بازي در سطح بسيار بالا تا حدي که 14 بازي ملي براي ايتاليا انجام دهيد و يک دهه در سري آ توپ بزنيد. او پيشتر گفته بود: «من واقعاً عاشق کارم هستم، عاشق فوتبالم. امروز بيشتر از زماني که 18 ساله بودم آن را دوست دارم.» مرگ ناگهاني داويده آستوري، کاپيتان 31 ساله فيورنتينا، فوتبال ايتاليا را بهتزده کرد. باقي بازيهاي سري آ منتفي و قرار شد که بازيها يک روز بعد انجام شوند.
پزشکان علت مرگ او را بسته شدن رگهاي قلب ميدانند. در هر صورت او هم به ليست بازيکنان بلندبالايي که در زمان فوتبال حرفهاي از دنيا رفتهاند اضافه شد، بازيکناني مثل دني خارکه، بروجيا، موروسيني و پوئرتا. او ناگهان فوت شد، بدون دليل خاصي و تنها چيزي که ميتوان گفت،که اين زندگي يک هديه است که ممکن است هر لحظه از دست برود. براي تمام پيشرفتهاي علمي، دانش با روپوشهاي سفيد همراه بوده و با اينکه در علم پزشکي پيشرفتهاي بزرگي انجام شده ما هنوز در تشخيص علت مرگ ناکام بودهايم. ما به عنوان انسان وظيفه داريم که بيشترين تلاش را انجام دهيم تا متوجه شويم دقيقاً چه اتفاقي رخ ميدهد تا از تکرار اين موضوعات جلوگيري کنيم. بايد جلوي چنين مرگهايي را بگيريم و برايش پاسخي پيدا کنيم. داويده آستوري، روحت در آرامش.
