اگر شخصی مدعی مسلمانی و ایمان بخدا باشد اقرار به عصمت و باور به کامل بودن پیامبر (ص) و اهل بیت صل الله علیه و آله
وسلم دارد.
قرآن کریم در سوره مبارکه نساءآیه ۵۹ میفرمائید؛
«یا ایها الذین ءامنو ا اطیعوا
الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم فان تنزعتم فی شی فردوه الی الله والرسول ان کنتم تومنون بالله والیوم الاخر
ذالک خیر واحسن تاویلا»ای اهل ایمان فرمان خدا را اطاعت کنیدو رسول و اولیای امر خود
را اطاعت کنید وچون در چیری کارتان به گفتگو و نزاع کشید اگر بخدا و روز قیامت ایمان
دارید این را بخدا و رسول بازگردانید این کار بهتر و خوش عاقبت تر خواهد بود .
خداوند متعال قول حضرت رسول و اوالامر را منطبق
با قول خودش می داند .
حال سوال اینجاست؛
آیا احتمال خطا در گفتار پروردگارعالم و پیامبر(ص)
وائمه اطهار(ع) وجود دارد ؟ شما با چه استدلالی می توانید آنهارا به نقد بکشید واز وجود نازنین آنها انتقاد کنید .
کلام پیامبر(ص) و ائمه علیهم السلام صدور آن از منبع عصمت است و آنها معصوم
هستند ،در محضر وجود آنها سوال می شود کرد ، سوال حقیقی نه سوال انکاری مثلا حضرت در جمعی کلامی را می گوید افرادی
که در محضرشان هستند متوجه کلام حضرت نمی شوند بعد مردم توضیح بخواهند حضرت هم پاسخ میدهند،اما اگر شخص سوال کنند در غالب استفهام انکاری به حضرت بگوئید
سوال شما غلط است تکلیف اینجور فردی معلوم و واضح است که نمی توانم این نقد را بکند و قائل به خطا درگفتار و رفتار امام معصوم
باشد ،«اگر با این تفکر بمیرد به مرگ جاهلیت مرده است » حال نقد را تنزل بدهیم از جایگاه معصومین به جایگاه ولی فقیه آیا می شود ولی فقیه نائب حضرت امام غائب
علیه السلام را به نقد کشید یا نه "جواب نه " است چون آن فرد نقاد به دلیل عقلی تخصص در مدیریت فقاهت ندارد نمی تواند
وارد حوزه نفد شود .
حتی درحوزه پزشکی ؛ عموم مردم چون تخصص در علم پزشکی ندارند اجازه و قدرت نقد وانتقاد
به خود در جامعه پزشکی را نمیدهند و غالب مردم به نظر پزشک معالج ترتیب اثر میدهند و احترام به تخصص پزشکی
او می گذارند .
در حوزه های علمیه ودانشکاهها آزاد اندیشی وجود
دارد ونقاد با رعایت ادب در مقابل فقیه ویامقام
علمی با رعایت ادب نظر به دلیل میخواهد ،اما افراد غیر متخصص نمی تواننددنقد بکنند،
اما سوال می توانند بکنند و جواب بخواهند هر
چند فقیه و ولایت فقیه معصوم نیست واحتمال خطا دارد ،اما تبعیت از او و تبعیت از مراجع
تقلید دراندیشه اسلامی افراد صد درصد لازم است .
درحال
حاضر چون دولتها و بسیاری از آقایون سیاسی از ولایت سیلی خورده اند ، قصد مشوش کردن
اذهان عموم را دارند اما مسیرکدر آنان برای
خواص و عوام بسیار شفاف ومشخص است که تفکرشان مسموم است و غالبا بانقد کاذب قصد تخریب
و توهین دارند چون اعتقادی به وجود آسمانی آنان ندارند
.
لذا درعالم سیاست وقدرت افردی ایرادی به امام معصوم
می گیرند وآنچنان ژست فقاهت می گیرند که گمان می برد هم طرازمعصو هستند در صورتی که عملکرد آنان در حوزه وظایف محوله شان لنگ میزند ومعمولا
این خاصیت سیاسیون است که گفتارهایی به زبان
می رانند و گفتمانی را مطرح می کنند که می شود دریچه نقد را به خطوط قرمز رساند
چون قصدی در پشت گفتمان خود دارند ومعمولا از سیاست یک گام به عقب و دو گام به جلو استقاده می کنند .
آنان اعتراض و غرض ورزی های سیاسی خود را نسبت به عملکرد خود در جامعه با اینگونه
گفتمانها تعدیل و یا خنثی و راه فراری را ایجاد می کنند ولی غافل که مورخین این
گفتارها واین رفتاررا به ثبت تاریخ می رسانند ولذا تا درعالم سیاست فرعیات به جای اصول
قرار بگیرد وزمان بگذرد واذهان مردم مشغول
و حق مطالبه گری حقوق خود از حاکم خودبه حاشیه رانده
شود.
«ولعاقبته و للمتقین »
سید محمد صادق فاطمی – کارشناس فقه و اصول حوزه
