کد خبر: 872078
تاریخ انتشار: ۲۵ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۲
در عصر كامپيوتر و اينترنت و فضاي مجازي و در عصري كه انسان با اتكا به ابزار پيشرفته ماشيني دشوار ترين كارها را به راحت ترين روش و در كوتاه ترين زمان انجام مي دهد يك اتفاق ناهمگون افتاده جرا كه به همان اندازه كه كارها آسان شده تحرك انسان به حداقل رسيده و اين عدم تحرك متاسفانه بلاي جان انسان عصر فضاي مجازي شده است.
در اين فضا ناخوادگاه انسان ساكن و راكد و ايستا حتي در غذاخوردن هم تنبلي نشان مي دهد و زن خانواده در حاليكه روي مبل نشسته تمام كارهاي خانه اش را دستگاههاي پيشرفته انجام مي دهند و او نيازي نيست براي غذا پختن و ظرف شستن و لباس شستن و نظافت منزل و حتي خريد كردن از سر جايش تكان بخورد!
همين شيوه را اغلب كارگران و كارمندان در محل كار دارند.
كارگري كه قبلا با دست و پا و اجزاي بدنش كار مي كرد تا دستگاهي را اداره كند و به قول معروف عرق بدنش در مي آمد حالا داخل دفتر يا روي يك صندلي راحتي نشسته و با فشردن يك كليد همه آن كارهايي كه چند كارگر انجام مي دادند را يك نفره با كمترين تحرك انجام مي دهد.
حالا كه اينقدر كارها آسان شده تازه انسان عصر حاضر متوجه شده كه چقدر مشكلات روحي و رواني و جسماني به سراغش آمده اند و قند و ديابت و امراض متعددي كه بلاي جان جوامع شده است بخشي از عواقب زندگي ماشيني است.
اكنون كه اينقدر كارها آسان شده و ظاهرا بايد انسان ها طول عمر بيشتري داشته باشند و راحت تر زندگي كنند و خوب و خوش باشند برعكس ميانگين سن جوامع كاهش يافته ؛ مهر و عطوفت و نزديكي هاي فاميلي و دوستي از بين رفته ؛ ياس و نااميدي و گوشه گيري سراغ نسل جوان آمده و انسان ها هرچند به كمك فضاي مجازي بسيار نزديك به هم شده اند اما فرسنگ ها با هم غريبه اند و فاصله دارند!
در يك خانواده 4 نفري مي بينيم كه هر 4 نفر در يك فضاي 12 متري نشسته اند و ساعت ها ممكن است است حتي با هم حرف هم نزنند و اين بلايي است كه فضاي مجازي برايمان به ارمغان آورده است.
اين يك بخش قضيه است و بخش تاسف بار تر آن گوشه گيري و مايوس شدن نسل جوان و بداخلاقي ها و اعصاب خراب كوچك و بزرگ است كه اگر جامعه شناسان و كارشناسان و دلسوزان بخصوص رسانه ها و صداوسيما فكري اساسي نكنند در چند سال آينده معلوم نيست چه اتفاقي براي نسل فعلي خواهد افتاد.
در اين بين اما پديده ايي موثر و بسيار مفيد دم دست انسان قرار گرفته تا با آن بتواند از اين گودال هولناك فضاي مجازي رهايي يابد.
انسان ها هم در اين فضا "مجازي" شده اند و اگر مي خواهند به همان انسانيت و شخصيت واقعي آنها بيش از اين آسيب نرسد چاره ايي نيست جز اين كه با پديده ايي مفرح و سالم و بدون هزينه خود را از اين گودال مخرب و هولناك نجات دهند.
ورزش و تفريحات سالت و بازيهايي كه در گذشته ايي نه چندان دور همه نسل ها را به خود مشغول مي كرد و خانواده ها در نهايت سلامتي و شادابي همزيستي مسالمت آميزي با خود و با ديگران داشتند مورد توجه جوامع فعلي واقع شده و از اين رو در جوامع پيشرفته براي ورزش همگاني و سلامت انسان چندين برابر ورزش حرفه ايي سرمايه گذاري مي شود.
هرچقدر ميزان توسعه يافتگي بالاتر مي رود توجه به ورزش همگاني و سلامت نيز افزايش مي يابد.
به عبارتي هر چقدر توجه به ورزش همگاني در جامعه اي افزايش مي يابد و سلامت جسماني انسانها مورد توجه متوليان امر قرار مي گيرد توسعه يافتگي اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي آن كشور هم بيشتر و بالاتر مي رود.
در اين بين نيروي كار به عنوان محرك اصلي اقتصاد و توليد كشورمان نياز به چنين فضايي دارد.
كارگر و خانواده او بايد در كنار امنيت شغلي ؛ معيشت و رعايت ايمني در محيط كار داراي سلامت جسمي و آرامش روحي هم باشد.
براي نخستين بار بود كه در جشنواره تفريحي ورزشي كارگران ايران كه به صورت خانوادگي برگزار شد اثري از موبايل و توجه به فضاي مجازي در بين خانواده ها ديده نمي شد.
شايد براي كارشناسان و جامعه شناسان و اهالي فن يك الگو باشد جشنواره تفريحي ورزشي خانوادگي كارگران كه در سنگاچين برگزار شد و چه خوب است همگي ببينيم چه اتفاقي افتاد كه طي سه شبانه روز خانواده ها به جز موارد ضروري دست به موبايل نمي زدند!؟
واقعا باورتان مي شود؟
شايد خود خانواده ها هم هنوز خيلي به اين نكته توجه نكرده اند كه چگونه توانستند بين فرزندان و موبايل فاصله بياندازند؟
اصلا در طول آن سه روز وقتي در فضاي داخلي استراحتگاه زيباي سنگاچين بندر انزلي براي تهيه گزارش و كار خبر به همه جا و همه نقاط مجموعه سر مي زديم نمي ديديم كه خانواده ايي يا حتي نسل امروزي كه فرزندان كارگران بودند گوشي موبايل دستشان باشد.
خيلي نكته جالب توجهي است و اينكه مي گوييم جشنواره مي تواند الگو قرار گيرد به همين خاطر است
نه اينكه جشنواره تفريحي ورزشي كارگران از همه نظر بي نقص و كامل بوده باشد ولي بازخورد و برآيندي كه به ما مي دهد خيلي اميدوار كننده است.
جوان و نوجواني كه موقع دوش گرفتن هم نمي تواند از موبايل خود غافل باشد چه اتفاقي افتاده برايش كه در سنگاچين بندر انزلي طي سه شبانه روز شايد به اندازه چند لحظه موبايلش را نگاه كرده باشد و بعد بدون موبايل از ويلايش زده بيرون و در ايستگاههاي متعدد تفريحي ورزشي كنار دريا چنان مشغول مي شد كه فراموش مي كرد بايد نهار يا شام هم بخورد!
بي دليل نيست كه همه خانواده هايي كه در جشنواره حاضر بودند تقاضاي تكرار چندين باره و مشابه جشنواره سنگاچين را دارند و از اين بابت بايد تبريك گفت به متوليان و طراحان و اداره كل ورزش وزارت تعاون كار و رفاه اجتماعي كه به نظر مي رسد حلقه مفقوده را تازه يافته است و نبايد آن را رها كند.
اين استقبال و اين شور و اشتياقي كه اكنون با زبان و پيام و قلم خود خانواده هاي كارگران از جشنواره ديده مي شود را بايد كاناليزه كرد و تبريك گفت به وزارت تعاون و كار و رفاه اجتماعي كه چنين فضاي مطلوبي را با اعتماد به خلاقيت معاونين و مديرانش براي خانواده كارگران مهيا كرده است.
انشالله موج مثبتي كه مثل سرمنشا يك رودخانه و چشمه آب زلال از سنگاچين بندر انزلي براه افتاد كم كم چنان فراگير شود كه هر هفته شاهد يك جشنواره محلي و منطقه ايي و سراسري باشيم و به مرور كه جلو برويم يقينا جذابيت هاي تفريحات و بازيها بيشتر مي شود و خانواده كارگران براي آغاز اينگونه برنامه ها و جشنواره ها لحظه شماري كنند.
 
 
 وحید صابری
 

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار