قاضي محمدشهرياري سرپرست دادسراي امور جنايي
قتل فجيع چند كودك در سه ماه اخير از جمله آتنا، بنيتا و ابوالفضل اين سؤال را در ذهن ايجاد ميكند كه چگونه از كودكان خود در مقابل مجرمان پر ريسك محافظت كنيم؟ آنچه مشخص است كه اينگونه مجرمان در تمام جوامع وجود و حضور دارند. كشور ما هم مستثني از اين موضوع نیست. حذف اينگونه مجرمان از جامعه، كار سادهاي نيست. بر خلاف ساير مجرمان كه شايد بتوان با ايجاد طرح يا فنوني آنها را شناسايي و طرد كرد، اين دسته از مجرمان به راحتي از قبل قابل شناسايي نيستند. موضوع پيشگيري مطرح ميشود از جهت پيشگيري كيفري با توجه به مجازات شديد قانونگذار باز هم شاهد اينگونه جرائم هستيم. اما پيشگيري وضعي راهگشاست. بايد وضعيتهاي پيش از جرم را از بين برد. آموزش كودكان در اين خصوص نقش مهمي دارد. اينكه كودكانمان با هر فرد غريبهاي آشنا نشوند، به هر جايي نروند. كنترل بهتري در پارك و مكانهاي عمومي بر آنها داشته باشيم.
آنها را تنها در خودرو رها نكنيم و آموزشهاي ديگر... در هر حال گرچه پيشگيري رشد مدار در خصوص اينگونه مجرمان لازم و ضروري است، اما با توجه به سختي، هزينهبر و زمانبر بودن اين نوع پيشگيري بهترين گزينه همان پيشگيري وضعي است. خانوادهها بايد متوجه باشند كه هر لحظه كودكان آنان در معرض خطر چنين مجرماني است. به جاي جنجال و هياهو پس از وقوع چنين جرائمي و بالا بردن قوطي شير خشك براي دفاع از جسد آنها، نشان دادن البسه پاره شده و متأثر شدن از ديگران جهت هياهو و متهم كردن ديگران، براي دفاع از اين كودكان، بايد فعلاً پيشگيري كرد آن هم از نوع وضعي. البته اين موضوع نافي اقدامات دستگاههاي مسئول در خصوص اين گونه مجرمان و ايمن كردن مكانهاي عمومي نيست.
