جلسه رسيدگي
به پرونده روز گذشته در شعبه دهم دادگاه كيفري يك استان تهران به رياست قاضي قربانزاده
تشكيل شد، ابتدا نماينده دادستان در قرائت كيفرخواست گفت: «پدرام 40ساله متهم است
در تاريخهاي هجدهم فروردينماه و شانزدهم خردادماه سال 95، دو زن 31 ساله و 37
ساله را به عنوان مسافر از ترمينال جنوب سوار تاكسي كرده است. او در بين راه با
تهديد چاقو آنها را ربوده و به انگيزه آزار و اذيت به جاده قم برده است. متهم بعد
از شكايت شاكيان و مدارك موجود، از طريق تاكسيراني شناسايي و بعد از مواجهه حضوري
با شاكيان روانه زندان شد. نماينده دادستان در ادامه گفت: بعد از دستگيري متهم
چاقو و مداركي عليه وي در خانه و خودروي او كشف شده است. براي متهم اشد مجازات را
خواستارم.»
بعد از
قرائت كيفرخواست، يكي از شاكيان در جايگاه قرار گرفت و در طرح شكايتش گفت: «روز
حادثه از ترمينال جنوب سوار خودروي متهم كه تاكسي درون شهري بود، شدم. مطمئن بودم
آن ماشين تاكسي است و راننده فرد مطمئني است. راننده بعد از طي مسافتي ناگهان با
تهديد چاقو مرا به محل خلوتي در جاده قم برد و قصد تعرض داشت كه مقاومت كردم. با
مقاومت من او مرا رها كرد و توانستم فرار كنم و او به نيت شيطانياش نرسد.»
در ادامه
متهم در جايگاه قرار گرفت و با انكار جرمش گفت: «تا حالا شاكيان را نديدهام. هشتسال
از ازدواجم گذشته است و حدود دوسال است كه با همسرم اختلاف دارم، به همين دليل
احتمال ميدهم اين دو زن از طرف همسرم اجير شده باشند تا عليه من توطئه كنند. او
در خصوص مدارك كشف شده در خانه و خودروياش گفت: آن مدارك كشف شده نيز كار همسرم
است. او با جاسازي آنها خواسته است مداركي عليه من درست كند.»
در پايان اين
جلسه هيئت قضايي وارد شور شد.
